งบตามนี้แหละ ช่วยเตรียมทุกอย่างไว้ให้ด้วย” เผยเชียนยื่นกำหนดการกลับไปให้เลขาซิน
เขาไม่กล้าทำอะไรล้ำเส้นเกินไป ถึงจะรู้สึกว่าจำนวนเงินที่จะเสียมันน้อยไป แต่แค่ระบบไม่เตือน เขาก็รู้สึกซาบซึ้งใจมากพอแล้ว
…
เผยเชียนวางไว้ว่าจะไปสัมมนาช่วงปลายเดือนธันวาคม
ส่วนหนึ่งก็เพราะอากาศที่นี่จะเริ่มหนาวขึ้น จึงอยากไปหาอากาศอุ่นๆ ที่กว่างโจว
ขณะเดียวกัน ที่กว่างโจวก็มีบริษัทเกมมากมาย มีบรรยากาศและสภาพแวดล้อมในการทำงานที่ดี ซึ่งเหมาะมากที่จะใช้อ้างว่าไปเพื่อศึกษาดูงาน
แต่ก็แน่นอนว่า ชายหนุ่มจะต้องเตรียมทุกอย่างไว้ล่วงหน้า เช่น จองตั๋วเครื่องบินและประสานงานกับบริษัทเกมที่นั่น
ถึงเผยเชียนจะไม่ได้อยากทำให้เป็นเรื่องใหญ่โตอะไร แต่เขาก็ต้องขอข้อมูลส่วนตัวพนักงานไปเพื่อจองตั๋วเครื่องบินและจัดการเรื่องอื่นๆ สุดท้ายข่าวคราวเรื่องนี้ก็กระจายไปทั่วบริษัท
ภายในกลุ่มคนวงในของทีมออกแบบ หลายคนไม่สามารถข่มความตื่นเต้นเอาไว้ได้จึงเริ่มพูดคุยกันถึงเรื่องนี้
“เราจะได้ไปดูงานที่กว่างโจวจริงๆ เหรอ”
“ฉันว่าจริง! ฉันได้ยินมาว่าเลขาซินเตรียมจองตั๋วเครื่องบินแล้ว!”
“สวัสดิการบริษัทนี้นี่ยอดไปเลย ไม่เคยเห็นเลยว่าบริษัทเกมไหนจะพาพนักงานไปดูงาน…”
“ใช่ ฉันก็ไม่เคยเห็น…”
“ผมว่าทริปแบบนี้ต้องเสียเงินเยอะแน่ ถ้าเป็นเงินตัวเอง ผมคงไม่ทำอะไรแบบนี้!”
“เราจะไปดูงานบริษัทไหนบ้าง ฉันว่าต้องมีเทียนหัวสตูดิโอ”
“ผมก็ว่างั้น เทียนหัวสตูดิ
