ือกำลังเติบโต มาทิ้งไปทำเกมแนวอื่นแบบนี้ไม่น่าเสียดายแย่หรือ
เผยเชียนว่าต่อ เหมือนจะรู้ว่าหวงซื่อปั๋วอยากจะพูดอะไร “เราจะไม่ทำเกมมือถือ”
“เป้าหมายของบริษัทเถิงต๋าคือเป็นผู้นำอุตสาหกรรมเกม เราจะไปหลงจมจ่อมกับโปรเจ็กต์ไม่สำคัญอย่างเกมมือถือไม่ได้ พอได้เงินมาสักหน่อยก็วนอยู่แต่ในกรอบเดิมๆ งั้นเหรอ นั่นไม่ใช่อุดมการณ์ของบริษัทเถิงต๋า ไม่ใช่อุดมการณ์ของผมด้วย!”
“ที่เถิงต๋า ถ้าไม่ทำเต็มที่ก็กลับบ้านไป!”
เผยเชียนพูดด้วยความแน่วแน่ เขาดูเหมือนเศรษฐีผู้ดูแลจักรวรรดิของตนเองและกุมอำนาจควบคุมทุกอย่าง
หวงซื่อปั๋วตาสว่างทันใด เขาพยักหน้ารัว
เป็นแบบนี้นี่เอง!
พวกเขาอยู่กันคนละชั้น!
หวงซื่อปั๋วคิดแค่จะทำอะไรที่อยู่ในพื้นที่ปลอดภัยและพาบริษัทไปต่อได้
แต่วิสัยทัศน์ของบอสเผยนั้นแตกต่างออกไป!
ถ้าไม่ทำเต็มที่ก็กลับบ้านไป…คำพูดนี้จุดไฟในตัวหวงซื่อปั๋ว!
ความคิดต่างกันโดยสิ้นเชิง!
ที่บริษัทเดิม พวกเขาหมดเวลาไปกับการคิดหาวิธีดูดเงินเหล่าเกมเมอร์ ช่างน่าขายหน้าจริงๆ!
เมื่อเทียบกับเถิงต๋า…บริษัททั้งสองไม่เหมือนกันเลย!
เผยเชียนมองปฏิกิริยาของทุกคนด้วยความพอใจ
“ต่อไปเป็นเรื่องของโปรเจ็กต์นี้ที่ผมคิดเอาไว้แล้ว โปรเจ็กต์นี้…หวงซื่อปั๋วกับเปาซวี่จะเป็นคนดูแล”
“เปาซวี่รับผิดชอบเรื่องการออกแบบคอนเซ็ปต์ ส่วนหวงซื่อปั๋วรับผิดชอบเป็นหัวหน้าฝ่ายวางแผน”
เปาซวี่กับหวงซื่อปั๋วอึ้งไป คิดว่าตนเองหูฝาด
เวรแล้ว! ให้งานสำคัญแ