ช่แค่นั้น ดูเหมือนว่าเปาซวี่จะไม่ได้มีแค่ไอดีเดียว
หวงซื่อปั๋วรู้สึกต่ำต้อยขึ้นมาทันที
เขารู้สึกว่าตนเองไม่ได้มีทัศนคติที่ถูกต้องต่อการทำงาน
ทั้งๆ ที่เจ้านายสั่งให้เล่นเกม แต่เขากลับไม่สามารถทุ่มเททำตามคำสั่งได้เต็มที่
เป็นแบบนั้นได้อย่างไร
รุ่นพี่โต๊ะข้างๆ เพิ่งจะแสดงตัวอย่างให้เห็นว่าตนเองควรต้องทำตัวแบบไหน
ดังนั้นเขาจึงต้องเริ่มทุ่มพลังทั้งหมดไปกับการเล่นเกม
อีกอย่างเขาก็มีทั้งคอมพิวเตอร์สเป็กสูง หน้าจอคู่ พ่วงด้วยแป้นพิมพ์กลไกและเมาส์สำหรับเล่นเกม…แบบนี้ ประสบการณ์การเล่นเกมคงจะตื่นตาเร้าใจน่าดู
ไม่ว่าจะเป็นเกมไหนก็สามารถปรับคุณภาพกราฟฟิกได้เต็มพิกัด
มีเพียงคำเดียวที่สามารถอธิบายความรู้สึกนี้ได้ นั่นก็คือยอดเยี่ยม!
พอห้าโมงเย็น หวงซื่อปั๋วก็ยังไม่รู้ตัวว่าถึงเวลาเลิกงานแล้วเพราะท้องฟ้าด้านนอกยังสว่างอยู่
ต้องรอให้เผยเชียนตะโกนบอกทุกคนให้เลิกงาน พวกเขาถึงจะทยอยกลับบ้านกัน
ที่ผ่านมาหวงซื่อปั๋วต้องอยู่ทำงานล่วงเวลาถึงเที่ยงคืน เขายังไม่ชินกับการที่ร่างกายต้องปะทะแสงแดดร้อนแรงหลังจากเปลี่ยนมาเลิกงานตอนห้าโมงเย็น
เหมือนกับว่ามีอะไรขาดหายไป!
ตอนหลังเขาก็พบว่ามีคนหนึ่งในบริษัทที่ได้สิทธิพิเศษให้อยู่ออฟฟิศต่อหลังจากห้าโมงเย็น
คนนั้นจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากเปาซวี่
ทำให้หวงซื่อปั๋วยิ่งรู้สึกชื่นชมเปาซวี่มากขึ้นและตั้งมั่นอยากเป็นให้ได้แบบเขา
ต้องเป็นพนักงานที่ยอดเยี่ยมจริงๆ บอสเผยถึงให้คว
