ามสำคัญและให้สิทธิ์ทำงานล่วงเวลา!
หวงซื่อปั๋วตั้งใจจะเรียนรู้จากเปาซวี่เพื่อที่บอสเผยจะได้ให้ความสำคัญกับตนบ้าง!
สองวันแรกที่มาทำงาน หวงซื่อปั๋วรู้สึกสับสนเล็กน้อย
แต่ไม่นานเขาก็พบแรงบันดาลใจในการพัฒนาตนเองไปข้างหน้า
เขาใช้เวลาแค่สองวันก็สามารถปรับตัวให้เข้ากับบริษัทใหม่ได้และตั้งความหวังกับอนาคตต่อไป
ไม่รู้เพราะอะไร เขารู้สึกว่าที่ผ่านมาตนเป็นคนไม่เอาถ่าน ไม่มีไฟทำอะไรสักอย่าง
แต่ขณะที่กำลังมองต้นไม้ตรงหน้าต่างและทิวทัศน์ด้านนอก เขาก็รู้สึกว่าตนเองสามารถสู้ต่อไปได้อีกห้าร้อยปี!
…
“ทุกคนหยุดทำงานก่อน ผมมีอะไรจะประกาศ”
เผยเชียนเดินมาโซนทำงานพร้อมประกาศอย่างร่าเริง
ทุกคนหันมองเขาพร้อมกัน
เขากระแอมกระไอให้คอโล่งแล้วพูดต่อ “หลังจากปรับตัวกันไปบ้าง ผมว่าทุกคนอยู่ในโหมดพร้อมทำงานแล้ว ซึ่งก็ถือเป็นเรื่องดี”
“ต่อไปเราจะเข้าสู่ช่วงพัฒนาเกมอย่างเป็นทางการ ซึ่งจะต้องเครียดกันหนักแน่ๆ ผมหวังว่าทุกคนจะร่วมมือกันอย่างขยันขันแข็งเพื่อสร้างเกมดีๆ!”
“ตั้งแต่วันพรุ่งนี้ไป เราจะเริ่มทำงานกันอย่างเป็นทางการ!”
ทันทีที่เผยเชียนพูดจบประโยค ซินไห่ลู่ก็ปรบมือนำ
คนอื่นๆ อึ้งไปครู่หนึ่งก่อนจะปรบมือตาม
หวงซื่อปั๋วปรบมืออย่างกระตือรือร้นที่สุด
เขารอเวลานี้มานานแล้ว! ในที่สุดมันก็มาถึง!
พวกเขากำลังจะเข้าสู่ช่วงพัฒนาเกมที่หนักหน่วงที่สุด!
มาเลย 996[1]! มาซัดกันสักตั้ง!
หวงซื่อปั๋วเกลียด 996 มาก โดยเฉพาะที่พบเจอม
