อนว่านายมีส่วนร่วมในขั้นตอนการออกแบบและเสนอความเห็นได้ด้วย”
“ฉันคิดว่านายทำตำแหน่งนี้ได้ นายคิดว่าไง”
เผยเชียนผุดยิ้มเจ้าเล่ห์
เปาซวี่ย่นปาก ลำคอสั่นเล็กน้อย
นี่คือชีวิตที่เขาเฝ้าใฝ่ฝันถึงไม่ใช่หรือ
ได้เล่นเกมและทำเงินไปด้วย จะมีอะไรดีไปกว่านี้อีก
“ได้เลย…เอ่อ ได้ ฉันจะลองคิดดู ถ้าเป็นอย่างที่นายว่าจริง ฉัน…จะลองทำดูก็ได้”
ตอนแรกเปาซวี่จะตอบไปว่า ‘ได้เลย’ แต่พอคิดดูอีกที เขาก็ยังสงสัยว่ากำลังโดนต้มอยู่หรือเปล่า
ทำให้เขาต้องเปิดทางรอดให้ตัวเอง เปาซวี่จะตัดสินใจอีกทีหลังจากเห็นที่ทำงานแล้วจริงๆ
เผยเชียนมั่นใจว่าเขาทำให้เปาซวี่คล้อยตามได้สำเร็จ
ไม่มีเหตุผลอะไรให้อีกฝ่ายปฏิเสธข้อเสนอสุดดีเยี่ยมขนาดนี้
“โอเค งั้นที่นายต้องทำตอนนี้คือ…”
“เอาเงินห้าร้อยหยวนนี้ไปอาบน้ำ ตัดผม ซื้อเสื้อผ้าใหม่”
“บริษัทเราอยู่บนตึกเฉินฮว่าแกรนด์วิว ถ้านายไปสภาพนี้ ยามอาจไม่ให้นายเข้าเพราะคิดว่าเป็นคนเร่ร่อนก็ได้”
“นายน่าจะได้เริ่มงานภายในอีกสองวัน เดี๋ยวฉันโทรบอกแล้วกัน”
“เตรียมตัวไว้ให้พร้อมล่ะ”
เผยเชียนหันกลับแล้วเดินออกไปหลังจากเสร็จกิจ
เปาซวี่มองเงินห้าร้อยหยวนในมือ น้ำตาเริ่มปริ่ม
“ในที่สุด…ก็มีคนเห็นความสามารถของฉันสักที…!”
เขากำเงินห้าร้อยหยวนแน่นแล้วฟุบลงบนโต๊ะพร้อมสะอื้นไห้
แสงหน้าจอสะท้อนลงบนหัวที่เกือบล้านของเขาฉายเป็นแสงอบอุ่น
ทุกคนที่อยู่ใกล้ๆ นึกสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น
หรือเขาจะได้ของหายากมา นั่นเป
