ตอนที่ 867 เรื่องน่ารังเกียจในตำหนักชิ่งอัน (1)
ซูฉุนทำหน้าตาลนลาน ก่อนจะรีบเข้าไปต้อนรับ “ฝะ ฝ่าบาท พระองค์มาได้อย่างไรเพคะ” นางพูดพลางถลึงตามองเมิ่งเสวียนหลิงอย่างดุร้าย
ฮ่องเต้มุ่นคิ้วมองนาง สีหน้านางลนลานเช่นนี้ ไหนเลยจะยังมีมาดของฮองเฮาหลงเหลืออยู่แม้แต่ครึ่ง
“ทำไม? วังหลังของข้า ก่อนจะมาต้องบอกเจ้าก่อนด้วยหรือไร”
ซูฉุนรีบเอ่ย “หม่อมฉันไม่ได้หมายความเช่นนั้น หม่อมฉันเพียง…”
ฮ่องเต้รีบขัดจังหวะคำพูดของพระนาง “ไม่ต้องอธิบาย ข้ารู้อยู่แล้ว” ขณะที่พระองค์ตรัส สายตาของพระองค์ก็จดจ้องไปยังประตูห้องนอนที่ปิดสนิท นางกำนัลสองคนและขันทีสองคนที่คุกเข่าอยู่ข้างหน้าประตูล้วนมีสีหน้าซีดขาว สีหน้าท่าทางลุกลี้ลุกลนยิ่ง
ภายในตำหนักคล้ายกับมีเสียงดังออกมาอยู่บ้าง
“มีคนอยู่ในตำหนักรึ” ฮ่องเต้ถาม
ซูฉุนตกใจมาก รีบตอบว่า “ไม่มีเพคะ ไม่มี หม่อมฉันก็อยู่ตรงหน้าฝ่าบาทแล้ว จะยังมีคนอยู่ข้างในตำหนักอีกหรือเพคะ ฝ่าบาท ไปที่ตำหนักหน้าดีกว่านะเพคะ”
ฮ่องเต้แค่นเสียง “ไปทำอะไรที่ตำหนักหน้า ข้าไม่ได้เข้าไปในห้องนอนของเจ้านานแล้ว ทำไม? ไม่คิดจะให้ข้าเข้าไปรึ”
บัดนี้ซูฉุนกลัวจนตัวสั่น พระนางรีบเอ่ย “ไม่ใช่เพคะ ฝ่าบาทโปรดเมตตา ห