ม่อมฉันไม่ได้คิดเช่นนั้น หม่อมฉันเพียง…”
“หลบไป!” ฮ่องเต้ขัดจังหวะพระนางอีกครั้ง
ไฉนเลยซูฉุนจะยอม สถานการณ์ข้างในนั้น ไม่ว่าอย่างไรก็ให้ฝ่าบาทเห็นไม่ได้เป็นอันขาด
“ฝ่าบาท ไม่ได้…” พระนางขวางอยู่เบื้องหน้าฮ่องเต้ ทว่ายังไม่ทันพูดจบ พระองค์ก็ดันร่างนางออกไปจนพ้นทางแล้ว
ยิ่งไม่ให้พระองค์เข้าไป ก็ยิ่งพิสูจน์ว่าเรื่องราวภายในห้องนอนยิ่งใหญ่เพียงใด
ฮองเฮาปรี่เข้าไปคว้าแขนของพระองค์ไว้ เมิ่งเสวียนหลิงจึงขยิบตาให้ขันทีข้างกายตนเอง ขันทีขวางฮองเฮาไว้โดยพลัน ฝ่ายขันทีของฮองเฮาเห็นดังนั้น ก็คิดจะเข้าไปช่วยเจ้านายของตนเอง ทว่าฮ่องเต้ตะคอกขึ้นเสียก่อนว่า “หากใครกล้าขวางข้า ข้าจะสั่งประหารพวกเจ้าเสีย!”
พวกขันทีคุกเข่าลงบนพื้นทันที ตัวสั่นเทาราวกับใบไม้ในฤดูใบไม้ร่วง หลังจากนั้นก็ไม่กล้าขยับตัวอีก
ซูฉุนรู้ว่าข้างในนั้นเกิดเรื่องอะไรขึ้น ย่อมไม่มีทางตามเข้าไปดู นางจะทนดูเรื่องพรรค์นี้ได้อย่างไรกัน
ฮ่องเต้สาวเท้าก้าวใหญ่เข้าไปในห้องนอน ฮองเฮาก็อยากตามไปด้วย ทว่าจนใจที่ขันทีข้างกายขวางนางไว้ไม่ยอมปล่อย ทำเอานางร้อนใจจนน้ำตาจะไหลออกมาอยู่แล้ว
นางตัดสินใจแน่วแน่ ทิ้งหัวเข่าลงบนพื้น ร่างกายล้มลงเบื้องล่าง
นางกำน
