าได้อย่างปลอดภัย ก็พากันถอนใจโล่งอกทั้งคู่
ฝ่ายเมิ่งเสวียนหลิงพิจารณาดูไป๋จื่อ เสื้อผ้าของนางนับว่าเรียบร้อยดี มีแต่ผมที่ยุ่งเหยิงเล็กน้อย หากไม่มองดูอย่างตั้งใจย่อมไม่สังเกตเห็น “ไม่เป็นอะไรใช่หรือไม่” นางถามด้วยเสียงอ่อนโยน เพราะในใจรู้สึกกังวลอยู่บ้าง
น้ำเสียงเป็นห่วงเป็นใยของเมิ่งเสวียนหลิงทำให้ไป๋จื่อนึกถึงจ้าวหลานและตงฟางหว่านเอ๋อร์ หากพวกนางรู้ถึงหายนะที่นางเจอในวันนี้ ไม่แน่ว่าจะต้องตกใจแทบแย่แน่นอน
……….
[1] หุงข้าวสารกลายเป็นข้าวสุก (生米煮成熟饭) หมายถึง เรื่องราวเลยเถิดเกินกว่าที่จะแก้ไขอะไรได้
