ตอนที่ 859 ที่นี่ไม่มีเงินสามร้อยตำลึง
สีหน้าของไป๋จื่อยังคงเดิม ก่อนจะทำเป็นเดินไปข้างหน้าเพื่อนั่งลง ขณะที่นางค่อยๆ หย่อนก้นลงนั่ง สายตานางกวาดมองฮองเฮาและนางกำนัลที่อยู่ข้างหลังพระนาง ทั้งสองคนจ้องนางเขม็ง จ้องก้นที่กำลังหย่อนลงของนาง
ปกติแล้วใครเล่าจะมานั่งจ้องก้นคนอื่นเช่นนี้ มีอะไรน่ามองกัน สีหน้าของทั้งสองคนยิ่งยืนยันการคาดเดาของนางขึ้นทุกที
ตอนที่ก้นของไป๋จื่อกำลังจะสัมผัสเบาะนิ่มๆ นางพลันลุกขึ้นยืน แล้วมองฮองเฮาด้วยความรู้สึกผิด”ฮองเฮาเพคะ เดิมทีหม่อมฉันไม่ได้อยากจะขัดความประสงค์ดีของฮองเฮา แต่ตอนที่หม่อมฉันอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือ หม่อมฉันเป็นโรคที่ไม่ค่อยดีบางอย่าง ทำให้ทิ้งแผลในใจเอาไว้ ไม่อาจนั่งบนเบาะนุ่มนิ่มเช่นนี้ได้เพคะ”
ดวงตาของฮองเฮาคมปลาบอยู่บ้าง เด็กคนนี้จงใจหรือไม่จงใจกันแน่ นางไม่มีทางมองเห็นสิ่งที่อยู่ในเบาะได้แน่ๆ หรือนางจะเป็นโรคประหลาดอะไรจริงๆ
มีใครบ้างเล่าที่เป็นโรคประหลาดจนทำให้นั่งบนเบาะไม่ได้ พระนางไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยจริงๆ
ฮองเฮากลืนน้ำลาย “เบาะนี้ถูกสั่งทำเป็นพิเศษ ไม่ถือว่านิ่มเกินไป เจ้าลองนั่งดูดีหรือไม่ หากลองแล้วรู้สึกไม่สบาย เช่นนั้นค่อยนำออกไปก็ยังไม่ส
