ลับไป
ไม่รู้เหมือนกันว่าตอนนี้หลินหยางคิดไตร่ตรองดีหรือยัง
เมื่อเห็นจู่ๆ ไป๋จื่อก็ตกอยู่ในภวังค์ หมอหลวงสวี่จึงรีบกระแอมเสียงหนึ่ง เพื่อเรียกสติของไป๋จื่อกลับมา
ไป๋จื่อยิ้มจาง “ขออภัยเจ้าค่ะ ข้าใจลอย เมื่อครู่ท่านพูดว่าอะไรนะเจ้าคะ” นางจำได้รางๆ ว่าหมอหลวงจางขยับริมฝีปาก