ตอนที่ 852 เทียบหน้ากับหนังสือผุพังเล่มหนึ่งไม่ได้
เชียนฟางถอนใจเสียงหนึ่ง “ข้าอิจฉาเจ้ามากจริงๆ ที่สามารถทำสิ่งที่ตนเองอยากทำได้ ไม่ต้องไปสนใจขนบประเพณีเหล่านั้น”
ไป๋จื่อไม่ได้พูดอะไร ตอนนี้นางไม่ต้องสนใจเพราะอายุยังไม่ถึงขั้น พวกผู้ใหญ่จึงหลับตาข้างหนึ่งกับพฤติกรรมของนาง แต่เมื่อนางปักปิ่นแล้ว ถึงวัยที่จะแต่งงานได้ นางคงไม่ได้รับอนุญาตให้ออกจากบ้านไปทำอาชีพหมอต่อไปกระมัง
นี่เป็นเรื่องที่นางหนักใจมาโดยตลอด นางไม่อยากเป็นนกกระจอก ไม่อยากทอดทิ้งวิชาที่เรียนไป ไม่อยากได้รับชีวิตใหม่อีกครั้งโดยที่ไม่ได้ทำอะไร
“เอาละ องค์หญิง ท่านควรพักผ่อนแล้ว” ไป๋จื่อลุกขึ้นยืน
เชียนฟางจับมือนางไว้อีกครั้ง “แม่นางไป๋ ข้ายินดีนักที่ได้รู้จักเจ้า มาคุยเล่นเป็นเพื่อนข้าบ่อยๆ ได้หรือไม่”
ไป๋จื่อยิ้มพลางพยักหน้า “แน่นอนเจ้าค่ะ ข้าเองก็ยินดีที่ได้รู้จักองค์หญิงเช่นกัน ข้าจะมาหาท่านทุกวัน ยามที่ข้าไม่อยู่ ท่านต้องเชื่อฟังจิ่นเอ๋อร์นะเจ้าคะ กินยาให้ตรงเวลา พักผ่อนให้ตรงเวลา อย่าฝ่าฝืนเด็ดขาด”
เชียนฟางเห็นอีกฝ่ายรับคำ นางก็รีบพยักหน้า ใบหน้าข้างใต้ผ้าโปร่งปรากฏรอยยิ้มงดงามจับใจ
ครั้นประตูห้องตรวจเปิดออก หมอหลวงสวี่ปรี่เ
