ข้ามาเป็นคนแรก เขาถามไป๋จื่อว่า “เป็นอย่างไรบ้าง”
ไป๋จื่อยิ้มจาง “ได้ผลเจ้าค่ะ ข้าว่าข้ารู้แล้วว่าควรรักษาอย่างไร”
“ใช้วิชาฝังเข็มหรือไม่” หมอหลวงสวี่จ้องไป๋จื่อเขม็ง หัวใจเต้นตึกตักแทบคลั่ง
ไป๋จื่อพยักหน้า “เป็นวิชาฝังเข็มเจ้าค่ะ วิชาแพทย์นี้ลี้ลับและมหัศจรรย์มาก มันเหมือนกับโลกของวิชาแพทย์ที่ใหม่เอี่ยม ภายในนั้นมีสิ่งที่พวกเขาไม่เคยคิดถึง และไม่มีทางจะคิดถึงได้เลย หมอหลวงสวี่ นำตำรามาด้วยหรือไม่เจ้าคะ”
หมอหลวงสวี่ได้ฟังดังนั้นก็ดีใจจนเนื้อเต้น เขารีบหันไปบอกหมอตี๋ “เร็ว นำตำรามา”
ทั้งสองคนออกจากประตูห้องตรวจ มุ่งหน้าไปยังห้องยาที่อยู่อีกดานหนึ่ง
ฉู่เยี่ยนยืนอยู่ที่หน้าประตู ทว่าไป๋จื่อเหมือนจะไม่ได้มองเขาสักครั้ง ยามที่นางได้ตำราปกหนังสีน้ำเงินไว้ในมือ นางไม่ละสายตาออกไปจากมันเลยด้วยซ้ำ พลางเดินไปข้างหน้าโดยตรง…
เขาลูบหน้าของตนเอง “ใบหน้านี้ของข้า เทียบกับหนังสือผุพังเล่มหนึ่งไม่ได้หรือนี่”
ประตูห้องตรวจปิดลงอีกครั้ง เดิมทีฉู่เยี่ยนไม่คิดจะไปเยี่ยมองค์หญิงอยู่แล้ว จึงตามไป๋จื่อและหมอหลวงสวี่ไปที่ห้องยาบ้าง
ทันทีที่เขาผ่านประตูเข้าไป เขาปิดตำราที่ไป๋จื่อถืออยู่ในมือทันที “เจ้าอดหลับอ
