ตอนที่ 843 ขาขององค์หญิงไม่มีความรู้สึก
หมอตี๋รู้สึกเคารพเลื่อมใสมาก ตอนนี้เขาไม่บ่นอะไรอีก เพียงแต่โค้งกายให้อาจารย์อีกครั้ง “ขอบคุณอาจารย์มากขอรับ!”
หมอหลวงสวี่โบกมือ “ไยถึงขอบคุณข้า หากจะขอบคุณก็ขอบคุณแม่นางไป๋เถอะ อาจารย์ของเจ้าอยู่ที่สำนักหมอหลวงมาหลายปี แต่กลับลืมสิ่งของมากมายไปเสียได้ แม้แต่เจตนารมณ์ตอนที่ทำอาชีพหมอแต่แรกเริ่มก็ลืมไปจนสิ้น เป็นแม่นางไป๋นี่แหละที่ทำให้ข้าตามหาเจตนารมณ์ดั้งเดิมกลับมาได้”
เจ้าพนักงานผู้นั้นมองหมอหลวงสวี่ เขามองแล้วก็ไม่กล้าเชื่อจริงๆ ว่าผู้อาวุโสเช่นหมอหลวงสวี่จะเลื่อมใสแม่นางน้อยคนหนึ่งได้มากถึงเพียงนี้ ไม่รู้เหมือนกับว่าแม่นางน้อยผู้นั้นมีความสามารถอะไรกันแน่ ถึงทำให้หัวหน้าสำนักหมอหลวงผู้มีเกียรติอย่างหมอหลวงสวี่มีทีท่าเคารพนบนอบนางยามเอ่ยถึงได้เพียงนี้
…
ไป๋จื่อกลับมาที่ห้องตรวจ นางยังไม่ทันได้เข้าไปข้างใน ก็ได้ยินเสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นขององค์หญิงดังมา
เมื่อครู่ยังดีๆ อยู่เลยไม่ใช่หรือ ไยตอนนี้ร้องไห้ขึ้นมาได้เล่า
นางรีบร้อนเข้าไปถามจิ่นเอ๋อร์ “เกิดอะไรขึ้น”
จิ่นเอ๋อร์รีบเปิดม่านเตียงออก นางกล่าวด้วยสีหน้าซีดเผือด “แม่นางไป๋ เจ้าดูองค์หญิงหน่อยเถอะ องค์หญ
