ปีใดหรือ”
“ราชวงศ์ก่อนหน้านี้ มีอะไรหรือ” หมอหลวงสวี่ตอบ
หมายความว่ายืมตำราไปหลายสิบปีแล้ว
ไป๋จื่อชี้ไปยังรายชื่อหนังสือบนบันทึก ถามว่า “ตำราฝังเข็มนี้หาได้ทั่วไปหรือไม่”
หมอหลวงสวี่ส่ายหน้า “ข้าไม่เคยเห็นตำรานี้มาก่อน มันค่อนข้างเป็นความเชื่อมากกว่าทฤษฎี”
ตำราฝังเข็มจะเป็นความเชื่อได้อย่างไร มันเป็นทฤษฎีชัดๆ
ไป๋จื่อไม่ได้พูดอะไรมาก เพียงถามอีกว่า “กวนซู่จิ่งผู้นี้ยังมีชีวิตอยู่หรือไม่”
หมอหลวงสวี่ส่ายหน้าอีกครั้ง “เขาจากโลกนี้ไปนานแล้ว ทว่าสกุลกวนยังคงอยู่ หากยังเก็บตำราที่ยืมไปเสมอมา ก็อาจจะหาพบก็เป็นได้”
“ตอนนี้สกุลกวนยังทำอาชีพหมออยู่หรือไม่” ไป๋จื่อถาม
ทว่าหมอหลวงสวี่ยังคงส่ายหน้า “ไม่ได้ทำอาชีพหมอแล้ว หลังจากหมอหลวงกวนเกษียณออกไป เหล่าลูกหลานในสกุลก็เริ่มทำการค้าขาย เจริญก้าวหน้ามาก ทักษะฝังเข็มอันยอดเยี่ยมของหมอหลวงกวนจึงไร้คนสืบทอด พูดขึ้นมาแล้วก็น่าเสียดายจริงๆ”
ไป๋จื่อกล่าวกับหมอหลวงสวี่ว่า “ท่านไปที่สกุลกวนกับข้าได้หรือไม่ ข้าอยากจะดูตำราฝังเข็มนี้ มันอาจจะมีวิธีรักษาองค์หญิงก็เป็นได้”
ตอนอยู่ในยุคปัจจุบัน นางเคยได้ยินเรื่องตำราฝังเข็มเช่นกัน แต่ตำราแพทย์นั้นถูกเก็บไว้ในพิพ
