็จพี่อยู่ที่ใด”
เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ น้ำตาของจิ่นเอ๋อร์ก็ไหลลงมาอีกหน “องค์หญิง วันนั้นไท่จื่อบาดเจ็บและหนีไป จนบัดนี้อยู่ที่ใดก็ไม่ทราบแน่ชัด ตอนนี้ฮ่องเต้แคว้นฉู่ส่งคนออกไปตามแล้วเจ้าค่ะ เพียงแต่ยังไม่พบไท่จื่อ”
ทันทีที่องค์หญิงได้ยินดังนั้น นางก็ร้อนใจอยากจะลงจากเตียง ทว่าร่างกายของนางในตอนนี้ไม่มีเรี่ยวแรงเลยแม้สักนิด นางร้อนใจจนตาแดงก่ำ อยากจะร้องไห้ก็ไม่มีน้ำตาไหลออกมา มองดูแล้วน่าสงสารจับใจ
ไป๋จื่อเอ่ยว่า “องค์หญิง ไท่จื่อเป็นคนดีมีคุณธรรม เขาต้องไม่เป็นอะไรแน่เจ้าค่ะ ตอนนี้ท่านร่างกายอ่อนแอ หากอยากไปตามหาไท่จื่อเร็วหน่อย ก็ต้องรีบฟื้นฟูร่างกายตนเองให้เร็วที่สุดนะเจ้าคะ”
……….
