ด้ใช่หรือไม่
สถานการณ์ตรงหน้าทำให้เขากลัดกลุ้มมากพอแล้ว หากมีเรื่องนี้เพิ่มขึ้นมาอีก เขาจะยิ่งลำบากกว่านี้แน่
นางคิดดูแล้วก็ตัดสินใจปิดบังเรื่องนี้เอาไว้ ถึงอย่างไรเสียก็ยังไม่มีเรื่องใหญ่อะไรเกิดขึ้น
แต่คิดไม่ถึงเลยว่าการตัดสินใจของนางเปล่าประโยชน์…ท่านตาปากไวกว่านางนั้น
“ยังมีอีกเรื่องหนึ่งที่ข้าอยากบอกเจ้า” ตงฟางมู่เอ่ย
ฉู่เยี่ยนพยักหน้า “อาจารย์เชิญกล่าว”
“หลังจากเจ้าออกจากเมืองหลวงไม่นาน ไทเฮาก็มีรับสั่งให้จื่อเอ๋อร์เข้าวังไปรักษาโรคให้พระนาง ถือโอกาสให้นางไปยังตำหนักของฮองเฮา ฮองเฮาใส่ยาลงไปในน้ำชายังขอไม่พูด แต่ยังจงใจให้นางกำนัลทำน้ำชาหกใส่ตัวจื่อเอ๋อร์ แล้วให้จื่อเอ๋อร์ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ตำหนักหลัง โดยที่นางไม่รู้ว่าตอนนั้นฉู่เฟิงซ่อนตัวอยู่นั่น โชคดีที่จื่อเอ๋อร์มีไหวพริบ นางคิดหาวิธีหนีไปยังตำหนักของพระสนมซูเฟย พระสนมซูเฟยช่วยนางไว้ได้ และสั่งให้คนส่งนางกลับมา ไม่เช่นนั้นผลสุดท้ายก็ยากจะคาดการณ์ได้แล้ว”
เมื่อหูเฟิงได้ฟังดังนั้นแล้ว เขาก็แทบจะระเบิดโทสะออกมา กำปั้นข้างหนึ่งทุบลงบนโต๊ะ ก่อนจะกล่าวด้วยความโกรธว่า “น่ารังเกียจนัก พวกเขารู้กันชัดๆ อีกทั้งรู้เรื่องการแต่งงานของข้ากับจื่อเอ๋อร์
