้ว หากพวกเราแต่งงานกันแล้ว พวกเขาก็ต้องเป็นพี่น้องกัน แต่พวกเขาหมั้นหมายกันอยู่แล้ว ต่อจากนี้จะต้องแต่งงานกัน เช่นนั้นแล้วการนับรุ่นจะไม่วุ่นวายหรือเจ้าคะ”
หูจ่างหลินขมวดคิ้ว เขาเคยคิดเรื่องนี้เช่นกัน แต่หูเฟิงบอกแล้วว่าไม่สนใจ
“หูเฟิงเคยพูดเรื่องนี้แล้ว เขาบอกว่าไม่สนใจ ไม่ว่าคนอื่นจะมองอย่างไร ขอเพียงพวกเราสองคนมีความสุขก็พอแล้ว”
จ้าวหลานพยักหน้า “จื่อเอ๋อร์ก็พูดเช่นนั้น พวกเขาล้วนเป็นเด็กดี แต่พวกเราไม่อาจไม่สนใจชื่อเสียงของพวกเขาได้ ตอนนี้จื่อเอ๋อร์เป็นคุณหนูของสกุลตงฟางแล้ว หูเฟิงเองก็เป็นถึงองค์ชาย ทั้งสองคนมีฐานะไม่ธรรมดา หากพวกเราแต่งงานกัน ก็ไม่รู้ว่าคนอื่นจะนินทาว่าร้ายอะไรบ้าง ข้ากังวลเรื่องนี้เจ้าค่ะ”
“มีอะไรน่ากังวลกันเล่าเจ้าคะ ก่อนแต่งงานพวกท่านเป็นพ่อแม่ของพวกข้า หลังแต่งงานก็เป็นพ่อแม่ของพวกข้าเช่นกัน ยิ่งมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกันก็ยิ่งดีไม่ใช่หรือเจ้าคะ”
เสียงใสแจ๋วของไป๋จื่อดังมาจากหน้าประตู ทั้งสองคนรีบมองไป เห็นไป๋จื่อเดินยิ้มหวานเข้ามา นางนั่งลงข้างๆ จ้าวหลาน แล้วยกจอกชาที่มารดาดื่มเหลือขึ้นดื่มจนหมด
เมื่อชุ่มคอแล้ว นางถึงจะกล่าวว่า “ท่านแม่ ชีวิตคนสั้นนัก ต้องรีบม
