เพียงแต่ตรงช่วงเอวเหมือนจะใหญ่ไปเล็กน้อย
“ถอดออกเถอะเจ้าค่ะ ข้าจะแก้อีกสักหน่อย” จ้าวหลานว่า
แต่หูจ่างหลินกลับไม่ยอมถอด “ช่างเถอะ ข้าว่าพอดีแล้ว ไม่ต้องแก้หรอก ใส่ทั้งอย่างนี้แหละ”
“ไม่ดีกระมัง ตรงเอวใหญ่ไปหน่อย ข้าจะแก้ให้เจ้าค่ะ แก้ออกมาแล้วจะต้องพอดีตัวยิ่งกว่าเดิมแน่”
ถึงอย่างไรเสียนางก็ไม่ได้วัดตัวเขา ทำโดยอาศัยความทรงจำ ชุดคลุมออกมาเป็นเช่นนี้ได้ก็ถือว่าไม่เลวแล้ว
พูดอย่างไรหูจ่างหลินก็ไม่ยอมถอด ยืนกรานจะใส่ท่าเดียว “ข้าชอบให้มันหลวมหน่อย ไม่ถอดแล้ว จะใส่กลับไปทั้งอย่างนี้แหละ”
อ่านนิยายฟรีได้แล้ววันนี้ที่Novel Lucky
พวงแก้มของจ้าวหลานแดงขึ้นอย่างต่อเนื่อง นางก้มหน้าลงพึมพำเสียงเบา “ท่านนี่นะ พวกเขาเห็นแล้วต้องหัวเราะเยาะพวกเราเป็นแน่”
หูจ่างหลินส่ายหน้า “ไม่มีทางหรอก เด็กพวกนั้นหวังดีกับพวกเรา จะหัวเราะเยาะพวกเราได้อย่างไร”
เขามองจ้าวหลานที่อยู่ตรงหน้า จู่ๆ ไม่รู้ว่ามีความกล้าเพิ่มพูนขึ้นมาจากที่ใด เลือดร้อนพลันท่วมท้น ทว่าเขาก็ไม่ได้ตื่นเต้น ไม่ได้อ้ำอึ้ง พูดเข้าประเด็นทันทีว่า “จ้าวหลาน พวกเราแต่งงานกันเถอะ”
จ้าวหลานอยู่ห่างจากเขานานทีเดียว ทุกวันเขาล้วนคิดถึงนาง ความรู้สึกที่มีแต่ในคนห
