หลังการเทศนาจบลง เจียงฉางเซิงยังไม่ไปจากโลกคุนหลุนทันที เขานั่งรออยู่อีกร้อยปี จากนั้นก็ย้ายแท่นเหินสู่เบื้องบนไปไว้ในโลกใบใหม่ของแดนสวรรค์ เสร็จแล้วก็ย้ายสหายเก่าในอารามมังกรผงาดสมัยวันวานมาอยู่ในตำหนักเมฆาม่วงพวกเขาได้พบเจียงฉางเซิงอีกครั้งก็ตื่นเต้นดีใจมากสายตาที่จีอู่จวินมองเจียงฉางเซิงเปล่งประกายยิ่งกว่าก่อน สองตานั่นทอประกายระยิบระยับบางทีสำ หรับเจียงฉางเซิงกาลเวลาอาจแสนสั้น แต่สำ หรับพวกนาง กาลเวลาช่างยาวนานนัก ระหว่างห้วงเวลาอันเนิ่นนาน บางความรู้สึกจืดจางลง แต่มันกลายเป็นความยึดติดที่นานวันยิ่งฝังลึกแน่นอนว่าไม่ใช่สหายเก่าทุกคนที่ยินดีจากไปพร้อมกันมหาเซียนวั่งเฉินยินดีอยู่ในห้วงอนันต์สุญญตาต่อเพื่อแบกรับหน้าที่ผู้นำแห่งเซียนพิภพชิงเอ๋อร์เองก็ทอดทิ้งอารามมังกรผงาดไม่ลง ยามนี้อารามมังกรผงาดเป็นลัทธิที่โด่งดังในโลกคุนหลุน นางเป็นบุคคลที่มีสถานะเหมือนบรรพจารย์ หัวใจนางไม่อาจละทิ้งอารามมังกรผงาด นางหวังว่าวันหน้านางจะพาศิษย์ของอารามมังกรผงาดเหินสู่เบื้องบนไปด้วยกันภายในตำหนักเมฆาม่วงบรรยากาศครึกครื้น ยามได้มองสหายเก่าเหล่านี้โต้เถียงกัน คุยกันไม่หยุดเหมือนเมื่อนานมาแล้ว ใบหน้าของเขาก็เผยรอยยิ้มผิงอันกับหลินเฮ่าเทียนยังเป็นห่วงเช่นเดิมว่าเจียงเจี่ยนไปที่ไหน แต่เจียงฉางเซิงห้ามไม่ให้พวกเขาถาม ทั้งสองคนจึงไม่ถามต่อผ่านไปพักใหญ่เจียงฉางเซิงก็เอ่ยว่า “เมื่อไปถึงแดนเซียนพรหมแล้ว พวกเ
