ตอนที่ 819 ตาเป็นประกาย
เขาทำเป็นไม่เห็น บนใบหน้ามีรอยยิ้มเป็นมิตร กล่าวกับฉู่เฟิงว่า “เซียวอ๋อง ช่างเป็นแขกที่ไม่ได้มาบ่อยจริงๆ ปล่อยให้รอนานแล้ว! ขอโทษด้วยขอรับ!”
ฉู่เฟิงกวาดสายตามองเขาครั้งหนึ่ง เห็นบนมือที่กำลังคารวะของอีกฝ่ายเปื้อนรอยหมึกสีดำอยู่ด้วย จึงยิ้มเย็นอย่างอดไม่อยู่ “ดูท่าใต้เท้าเคอกำลังเขียนฎีกาอยู่สินะ ไม่ทราบว่ามีความผิดของข้าด้วยหรือไม่”
เคอเจิ้งหมิงยิ้มจาง “ท่านอ๋องล้อเล่นแล้ว”
ฉู่เฟิงวางจอกชาในมือลง “วันนี้ข้าพบน้องเคอซงในโรงน้ำชา เขาบอกเรื่องคุณชายรองของสกุลท่านกับข้า เล่าเสียมหัศจรรย์ทีเดียว ข้าเกิดความสงสัยใคร่รู้จึงมาดูเสียหน่อย สะดวกหรือไม่”
ทว่าเคอเจิ้งหมิงยังไม่ทันได้ตอบ ก็มีข้ารับใช้เข้ามารายงานที่โถงข้าง “นายท่าน หมอหลวงสวี่กับคุณหนูไป๋มาแล้วขอรับ”
ฉู่เฟิงตาเป็นประกาย เขาผุดลุกขึ้นทันที “ในเมื่อหมอหลวงก็มาแล้ว เช่นนั้นก็ไปดูด้วยกันเถอะ”
เขาพูดจบแล้วก็เดินออกไปข้างนอก เคอเจิ้งหมิงจนในนัก ทำได้เพียงถลึงตามองเคอซงครั้งหนึ่ง แล้วเดินตามออกไป
เคอซงหดคอพร้อมกับหัวเราะแห้งๆ สองเสียง ทว่าในใจกลับรู้สึกเบิกบานยิ่งนัก
หมอหลวงสวี่และไป๋จื่อไม่ได้ไปที่โถงหน้า แต่ข้ารับ
