ใช้นำทางพวกเขาไปยังเรือนชิงจู๋ของคุณชายรองโดยตรง
หมอหลวงสวี่ตรวจดูอยู่ในฉากบังลมข้างในห้องนอนของเคอถง ส่วนไป๋จื่อนั่งถามคำถามอยู่ข้างหลังฉากบังลมเหมือนเมื่อวาน
“เทียบกับเมื่อวานแล้ว ขนาดและสีของฝีเป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ” ไป๋จื่อถาม
“ไม่มีอะไรแตกต่าง” หมอหลวงสวี่กล่าวหลังตรวจสอบดูแล้ว
ไป๋จื่อพยักหน้า “ดียิ่ง เท่ากับว่าร่างกายของเขารับยานี้ได้ ไม่ได้ต่อต้านแต่อย่างใด ไม่เช่นนั้นวันนี้ฝีต้องแข็งและเจ็บแล้ว”
หมอหลวงสวี่ลอบจดจำเอาไว้ ก่อนจะถามอีกว่า “หากมีการต่อต้านจะเป็นอย่างไร”
“หากมีการต่อต้านต้องหยุดใช้ยาเจ้าค่ะ สามวันหลังจากนั้นค่อยใช้ยาใหม่ จะเพิ่มหรือลดปริมาณยาก็ขึ้นอยู่กับสภาพร่างกายของผู้ป่วย” ไป๋จื่อตอบ “กดตรงหน้าอกดูทีเจ้าค่ะ ดูว่าเขาเจ็บมากกว่าเดิมหรือไม่”
หมอหลวงสวี่กดหน้าอกของเคอถงทันที ทว่าสีหน้าของเคอถงก็ยังคงเหมือนกับเมื่อวาน
“ไม่ได้มากกว่าเดิม” หมอหลวงสวี่ว่า
ไป๋จื่อพยักหน้า “ดีมาก ไม่มีปัญหาแล้ว ใช้สูตรยานี้ต่อไป ครึ่งเดือนให้หลังถึงจะเริ่มดีขึ้น แต่โรคนี้ไม่ใช่ว่าจะรักษาหายขาดในระยะเวลาอันสั้น อย่างน้อยต้องใช้เวลามากกว่าครึ่งปี หากอาการหนักก็ต้องใช้เวลาฟื้นฟูนานกว่านั้น ในช่วงเวล