นึ่งด้วย นางไม่มีเหตุผลใดให้ทำเช่นนี้
ฮูหยินเคอเงียบเสียง ก่อนจะรับผ้าเช็ดหน้าที่สาวใช้ส่งมาให้ หลังจากซับน้ำตาบนใบหน้าแล้ว นางก็จับจ้องไปที่บุตรชายตลอดเวลา
ทันใดนั้นเอง เคอถงที่ไม่มีลมหายใจก็พลันไอออกมาอย่างแรง ขณะไอออกมาก็สำลักน้ำออกมาด้วย สุดท้ายถึงจะหอบหายใจอย่างแรง
ข้ารับใช้ตกใจแทบตาย อ้าปากค้างอยู่นานกว่าจะดึงสติกลับมาได้
ไป๋จื่อถอนหายใจโล่งออก หดมือที่สั่นเทาเพราะออกแรงไปเป็นเวลานานกลับ
“รอดแล้ว รอดแล้วจริงๆ!” หมอหลวงสวี่มองเคอถงที่กลับมาหายใจด้วยความประหลาดใจทีเดียว คนที่ไม่มีลมหายใจไปแล้วแท้ๆ แต่กดหน้าอกไม่กี่ครั้งก็กลับมามีชีวิตเหมือนเดิมได้
ฮูหยินเคอปรี่ไปถึงข้างกายบุตรชาย และเริ่มร้องไห้ขึ้น นางร้องไห้ไปพลาง ต่อว่าไปพลาง “เจ้าใจร้ายนัก เหตุใดถึงคิดสั้นเช่นนี้ หรือว่าเจ้าอยากให้พ่อแม่ผมหงอกฝังศพลูกผมดำจริงๆ”
เคอถงยังคงหายใจแรง เขารู้เพียงว่าตนเองยังมีชีวิตอยู่ ตายไม่สำเร็จ
เขาพยายามตะเกียกตะกายลุกขึ้น ดันร่างมารดาออกจากข้างกาย “ท่านแม่ อย่าแตะต้องข้า ให้ข้าตายไปเถอะ ข้าไม่มีหน้าจะอยู่บนโลกนี้แล้ว”
ฮูหยินเคอจับร่างบุตรชายเอาไว้อีกครั้ง “หากเจ้าจะตาย เช่นนั้นก็ให้แม่ตายไปกับเจ้าด้
