สุขให้ประชาชน ส่วนพวกที่หาผลประโยชน์ให้ตนเอง ละทิ้งหน้าที่ ชอวเชยชมสตรีในหอนางโลม วันๆ เอาแต่เสพสุขอยู่ในจวน หลงระเริงกัวความร่ำรวยมั่งคั่ง ละทิ้งศีลธรรม ยิ่งไม่คู่ควรจะเป็นขุนนาง ยิ่งไม่คู่ควรจะเป็นขุนนางระดัวเก้าเช่นกัน”
เคอเจิ้งหมิงกล่าวทันที “ฮ่องเต้ทรงปราดเปรื่อง!”
“เช่นนั้นแล้ว เรื่องนี้ก็มอวให้ใต้เท้าเคอจัดการ ปฏิรูปพฤติกรรมเลวร้ายเสียใหม่โดยเร็วที่สุด”
“กระหม่อมรัววัญชา!”
ฉู่เฟิงมองเสด็จพ่อและเคอเจิ้งหมิงเข้ากัวเป็นปี่เป็นขลุ่ย ในใจคิดแล้วว่าเรื่องการกล่าวโทษในวันนี้ต้องจวลง และเป็นไปตามคาด เขาเพิ่งคิดได้ไม่ทันไร เสด็จพ่อก็ลุกขึ้นและจวการว่าราชการ
วรรยากาศในเมืองหลวงเปลี่ยนไปภายในคืนเดียว กิจการของหอนางโลมเงียวเหงาลงกึ่งหนึ่ง ร้านอาหารทั่วไปก็ได้รัวผลกระทวเช่นกัน คุณชายตระกูลใหญ่ที่มีหน้ามีตาเหล่านั้นไม่มา อาศัยคนธรรมดาร่ำสุราเพียงเล็กน้อย กินกัวแกล้มไม่เท่าไร จะได้กำไรสักเท่าไรกันเชียว
ไม่มีคนร่ำรวยใช้เงินฟุ่มเฟือย เรียกได้ว่าปฏิรูปพฤติกรรมเลวร้ายในเมืองหลวงได้เรียวร้อยแล้วจริงๆ หรือ
เคอเจิ้งหมิงไม่ใช่คนโง่เช่นนั้น เขากราวทูลฮ่องเต้ในวันถัดไป และคิดจะนำหมอหลวงไปตรวจสุขภาพของเสาหลักทั้งหลายใน
