ยังมองเขาน้อยครั้งนัก ส่วนใหญ่ล้วนหลับตาทั้งสิ้น
ทว่าคนตรงหน้าผู้นี้จับจ้องเขายามที่พูดจาตลอด ราวกับว่ากำลังจับผิดเขาอย่างไรอย่างนั้น และดวงตาคู่นี้แม้จะเย็นชามาก แต่กลับขาดความอำมหิตอยู่หลายส่วน
หรือว่าเขาจะไม่ใช่เซียวอ๋องจริงๆ ไม่ใช่เซียวอ๋อง เป็นจิ้นอ๋องงั้นหรือ?
เขาเพียงรู้สึกเหมือนหน้ามืด เกือบจะเป็นลมสลบไป และหวังให้ตนเองสลบไปตอนนี้จริงๆ เพราะหากเป็นเช่นนั้น เขาก็ไม่ต้องเผชิญหน้ากับทุกอย่างแล้ว
ไม่นานก็เขียนคำให้การเสร็จ เจ้าเมืองเฉียนถูกบังคับให้ประทับลายนิ้วมือ ผู้คุมที่งกๆ เงิ่นๆ อยู่ข้างๆ สองคนก็ถูกขอให้ประทับลายนิ้วมือลงบนคำให้การด้วย พวกเขารู้สึกประหลาดใจเช ช่นกัน เหตุใดนายท่านถึงพูดเรื่องพวกนั้นต่อหน้าคนผู้นี้ได้ นี่ไม่เท่ากับรนหาที่ตายหรอกหรือ เพราะคนตรงหน้าผู้นี้ไม่ใช่เซียวอ๋องอย่างเห็นได้ชัด…
นายท่านประทับลายนิ้วมือ แล้วพวกเขาจะมีเหตุผลใดไม่ประทับบ้างเล่า
เจ้าเมืองเฉียนและผู้คุมกันสองคนถูกมัดมือ ปากถูกอุดก้อนผ้าด้วยเช่นกัน พวกเขาจะได้ไม่กัดลิ้นตาย
หัวหน้าหน่วยจินถามฉู่เยี่ยนว่า “ท่านอ๋อง ตอนนี้จะไปที่ใดหรือขอรับ”
ฉู่เยี่ยนนึกถึงไท่จื่อแคว้นจินที่ไม่รู้ว่าไปอยู่ที่ไหน ในใจกังวลไ
