นวายบริเวณประตูเมืองสงบลงแล้ว หลังจากเขาแบ่งคนส่วนน้อยไว้ที่นี่ แล้วนำคนที่เหลือตรงไปยังสถานพักม้า ภายในนั้นกลับสู่สภาพปกติแล้ว ในโถงมีแขกเหรื่อ ด้านหลังตู้มีเจ้าของสถานพักม้า เสี่ยวเอ้อร์วิ่งวุ่นอยู่ทั่วโถง คึกคักมากทีเดียว
คราบเลือดบนพื้นและตรงทางเดินถูกจัดการจนสะอาดสะอ้าน ศพที่กองพะเนินบริเวณลานก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย ชั้นบนมีเสียงสนทนาของเหล่าใต้เท้า ส่วนภายในลานของชั้นล่างมีเด็กๆ เล่นสนุกกัน ทุกอย่างดูสมจริงอย่างยิ่ง
เมื่อวานนี้ที่นี่เหมือนกับนรก แต่วันนี้มันกลับเปลี่ยนเป็นแดนมนุษย์ คนที่ทำเรื่องพวกนี้ได้ย่อมมีฝีมือสูงส่งแน่นอน
หากเขาไม่ได้เห็นเองกับตา ก็ยากนักจะเชื่อได้ว่าสถานที่ตรงหน้าคือสถานที่เดียวกับเมื่อวานนี้
“คุณชายเชิญด้านในเถอะขอรับ!” เสี่ยวเอ้อร์คนหนึ่งเข้ามาต้อนรับหูเฟิงด้วยความกระตือรือร้น
ในสายตาของหูเฟิงนั้น ความกระตือรือร้นนี้มากจนเกินจริงไปหน่อย
หูเฟิงไม่ขยับเขยื้อน เอ่ยว่า “ข้ามาต้อนรับทูตแคว้นจิน รีบไปรายงาน”
เสี่ยวเอ้อร์พลันมีสีหน้างุนงง “ทูตแคว้นจิน? ข้าไม่เคยได้ยินมาก่อน ที่นี่ไม่มีทูตแคว้นจินพักอยู่นะขอรับ”
“เจ้ามาอยู่ที่นี่นานเท่าไรแล้ว” หูเฟิงถาม
“เรียนคุณชาย ข้าอยู