ตอนที่ 797 สองตำลึงเงิน
เจ้าของร้านเห็นพวกเขาแต่งตัวสดสวย ข้างนอกมีทั้งม้าและรถม้าจอดอยู่อีกต่างหาก ย่อมรู้ว่าพวกเขาไม่ใช่คนธรรมดา อย่างไรก็ต้องต้อนรับขับสู้ให้มากกว่าลูกค้าคนอื่นหน่อย
เมื่ออาหารมาถึงโต๊ะ เด็กชายที่โต๊ะข้างๆ ก็ยืดคอมองมาทางพวกเขา เห็นว่าในจานเนื้อผัดพริกของพวกเขามีเนื้อวัวกองพะเนิน พวกตนก็สั่งเนื้อผัดพริกจานหนึ่งเช่นกัน ทว่าปริมาณแตก กต่างกันอย่างชัดเจน เด็กชายไม่เข้าใจ จึงถามบิดาที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกันว่า “ท่านพ่อ เหตุใดเนื้อผัดพริกของพวกเขาถึงมากกว่าพวกเรา ชามที่ใส่บะหมี่ชุนหยางก็ใหญ่กว่าพวกเราเช่นกั น ในน้ำแกงเผ็ดเหมือนจะใส่ฟองเต้าหู้อีกต่างหาก แล้วไยพวกเราถึงไม่มีบ้าง”
บิดาเขาหยุดกินบะหมี่ แล้วหันศีรษะมามองครั้งหนึ่ง จากนั้นก็ลูบผมบุตรชาย กล่าว “เจ้าต้องตั้งใจเรียนหนังสือ วันใดเจ้าสอบขุนนางสำเร็จ ได้สวมชุดขุนนางกินมาบะหมี่ที่นี่ เถ้าแก่ย ย่อมใส่ชามใหญ่ให้เจ้ากินแน่นอน”
จินเสี่ยวอันเพิ่งกินน้ำแกงเผ็ดไปได้คำเดียว เมื่อได้ยินประโยคนี้เข้า เขาแทบจะพ่นน้ำแกงออกมาในทันที แม้กระทั่งไออยู่ตั้งนาน ร้อนไปทั้งคอเลยทีเดียว
เถ้าแก่เดินไปด้วยสีหน้าลำบากใจ ทำเสมือนว่าไม่ได้ยิน
ไป๋จื่อกลับยิ้
