ตอนที่ 789 สุนัขที่ถูกเจ้าของล่ามไว้
“เจ้ามันชั่วร้าย โลภมาก เห็นแก่ตัว น่ารังเกียจ ด้วยความผิดทุกอย่างที่เจ้าเคยทำมา ยังมีหน้ามาขอความเมตตาให้บุตรชายต่อหน้าข้าอีกหรือ”
หลิวซื่อคิดไม่ถึงเลย ว่าเผยชิงหานจะรู้เรื่องราวในอดีตเหล่านั้นแล้ว ไป๋จื่อไม่มีทางเล่าเรื่องทุกอย่างให้เขาฟังแน่ เกรงว่าคร้านจะพูดจากับเขาด้วยซ้ำไป
คนที่รู้เรื่องพวกนี้ชัดเจนมีแต่คนสกุลไป๋ หรือว่าจะเป็นไป๋เจินจู
นางมองไปทางไป๋เจินจูด้วยดวงตาแดงเก่า “เจ้าเป็นคนเล่าใช่หรือไม่”
ไป๋เจินจูยิ้มเย็นอย่างร้ายกาจ “เป็นข้าเองที่เล่า แล้วอย่างไร”
หลิวซื่อกระโจนใส่ไป๋เจินจู ดึงทึ้งผมของนางอย่างแรง
ความโกรธอัดแน่นอยู่ในใจของไป๋เจินจูมานาน กำลังหาที่ระบายออก เมื่อหลิวซื่อต้องการตบตีนาง นางย่อมไม่อาจนั่งอยู่เฉย ไม่นานทั้งสองคนก็ลงไม้ลงมือ กัดกันไปมาเหมือนกับสุนัขบ บ้าสองตัวก็ไม่ปาน
เผยชิงหานส่งสายตาไปยังซื่อฝู ฝ่ายซื่อฝูกวักมือเรียกข้ารับใช้สองคนเข้ามาแยกสตรีทั้งสองออกจากกัน “พวกเจ้าตามข้ามา”
หลิวซื่อถามเสียงสั่น “ปะ ไปที่ใดหรือ”
“ในเมื่อพวกเจ้าขายตัวเป็นทาสแล้ว ก็ย่อมต้องไปทำงาน จวนชางหยวนโหวของพวกข้าไม่เลี้ยงคนไว้เปล่าๆ หรอกนะ” ซื่อฝูกล่