พบเห็นได้ทุกเมื่อเหมือนเคย
นางเดินออกจากในเรือน ไปยังที่พักของเหล่าสาวใช้ ประตูบานหนึ่งเปิดแง้มเอาไว้ ไม่มีเสียงใดๆ ลอดออกมาจากข้างใน นางจึงเดินเข้าไปเองเสียเลย ก่อนจะพบว่าข้างในไม่มีใครสักคน ทัน นใดนั้นนางเริ่มกระวนกระวายใจขึ้นมาบ้างแล้ว
จากนั้นนางก็ทิ้งผ้าห่มกายทิ้งไป เร่งฝีเท้าเดินไปยังที่พักของพวกหญิงชรา ที่นั่นไม่มีใครอยู่เช่นกัน ภายในห้องอ้างว้างเงียบเหงา เหมือนกับที่พักของพวกสาวใช้ไม่มีผิด
เป็นไปได้อย่างไร พวกนางไปที่ไหนกัน
นางรู้สึกวุ่นวายใจขึ้นเรื่อยๆ จึงวิ่งไปยังสถานที่จุดถ่าน ภายในโรงฟืนหลังเล็กมีฟืนกองอยู่ แต่กลับไม่มีถ่านเลยแม้แต่ชิ้นเดียว หญิงชราที่เดิมทีคอยเฝ้าอยู่ที่นี่ทั้งคืนก็หาย ยไปไม่เห็นเงาเช่นกัน
มิน่าเล่าถึงได้หนาวเหน็บเช่นนี้
คนล้วนหายไปหมด ไม่มีทางเป็นเรื่องบังเอิญไปได้ หรือว่าจะเป็นคำสั่งของเผยชิงหาน
หนาวเกินไปแล้วจริงๆ นางทำได้เพียงกลับไปหลบอยู่ในเรือนก่อน หวังว่าอีกเดี๋ยวจะมีใครสักคนกลับมา
นางตัวสั่นงันงกอยู่บนเตียง ไม่มีความรู้สึกง่วงอีกต่อไป
ท้องฟ้าค่อยๆ มืดลง คนนำอาหารมาส่งที่ปกติมาถึงในเวลานี้ก็หายไปเช่นกัน อีกทั้งไม่มีคนมาช่วยนางจุดตะเกียงน้ำมันในเรือนด้วย
เป็นไปไ
