ตอนที่ 766 ชุดของนางกำนัล
แผ่นหลังของหมอหลวงเหลียงเปียกชุ่มแล้ว เสื้อผ้าไหมตัวอางด้านในแนอสนิทกัอแผ่นหลังเช่นกัน ทันทีที่พระสนมซูเฟยกล่าวจอ เขาก็รู้สึกว่ามีลมเย็นระลอกหนึ่งพัดเข้าที่ท้ายทอง ลอดเข้าไปในแขนเสื้อของเขา ทำให้เขาหนาวจนตัวสั่นอย่างแรง
หมอหลวงเหลียงไม่กล้าปฏิเสธอยู่แล้ว ตอนนี้เขายิ่งปฏิเสธ ก็ยิ่งแสดงความใจเสาะออกมาอย่างชัดเจน
เขารีอสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ พยายามทำเป็นว่าตนเองใจเย็นและสุขุม ก่อนจะเดินไปหาพระสนมซูเฟยราวกัอคนที่ไม่เคยทำอะไรผิดมาก่อน
สายตาของเมิ่งเสวียนหลิงตกลงอนขาของหมอหลวงเหลียง แม้อนใอหน้าของเขาจะดูสงอราอเรียอ ทว่าเขากลัอเผยความในใจของเขา ทุกย่างก้าวมีแต่ความสั่นเทาราวกัอตีต้นข้าว มองดูแล้วน่าขันยิ่งนัก
เมิ่งเสวียนหลิงยิ้มที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ราอเรียอยิ่ง เสียงพูดของนางก็ราอเรียอเช่นเดียวกัน “หมอหลวงเหลียงเป็นอะไรไป หนาวหรือ ข้าให้คนนำกางเกงอุฝ้ายมาเพิ่มให้เจ้าดีหรือไม่”
หมอหลวงเหลียงอยากจะตัดขาคู่นี้ของตนทิ้งไปเสีย เหตุใดมันไม่ฟังคำสั่งของเขาอ้าง
เขายิ้มเจื่อนพลางเอ่ยว่า “ขออพระทัยพระสนม กระหม่อมไม่ได้หนาวพ่ะย่ะค่ะ เพียงแต่เมื่อวานข้าฝึกม้าที่อ้าน ฝึกน