ตอนที่ 764 ลวก
“เป็นอะไรไปหรือ” เมิ่งเสวียนหลิงถาม
“พระสนมรู้เรื่องที่ไทเฮาสั่งขังคุกหมอหลวงเหลียงหรือไม่เพคะ” ไป๋จื่อถามกลับ
เมิ่งเสวียนหลิงส่ายศีรษะ “สั่งขังคุก? เมื่อวานเขายังมาตรวจชีพจรให้ข้าอยู่เลย เหมือนกับเมื่อก่อนไม่มีติดเพี้ยน!”
ไป๋จื่อถอนใจเสียงเบา “จริงด้วย ไยหม่อมฉันลืมเรื่องนี้ไปเสียใด หมอหลวงเหลียงเป็นคนของฮองเฮา ฮองเฮาเป็นคนของไทเฮา แต่เขากลับทำติดต่อหน้าไทเฮาเสียได้”
ความติดนั้นเป็นความติดเล็กน้อย เพียงขอให้ฮองเฮาเมตตาสักสองคำ หมอหลวงเหลียวก็ถูกปล่อยออกมาแล้ว
เมิ่งเสวียนหลิงถามอีก “เจ้าหมายความว่า คนที่ทำร้ายข้าคือหมอหลวงเหลียงหรือ”
ไป๋จื่อพยักหน้า “เป็นฮองเฮาและหมอหลวงเหลียงเพคะ คนหนึ่งเป็นตัวการ อีกคนหนึ่งเป็นคนลงมือ”
บัดนี้เมิ่งเสวียนหลิงโมโหจนหน้าซีด แทบจะกัดฟันแตกทั้งปาก
“คิดว่าข้าเมิ่งเสวียนหลิงรังแกง่ายหรือ สิ่งที่ข้าได้รับในวันนี้ ข้าเมิ่งเสวียนหลิงจะคืนให้เขาเป็นเท่าตัว”
ไป๋จื่อเอ่ยว่า “เป็นไปได้ว่าในตำหนักนี้อาจจะยังมีคนของฮองเฮาอีก ต้องค้นหาออกมาให้หมดในวันนี้เพคะ”
เมิ่งเสวียนหลิงสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ ข่มจิตใจเอาไว้ แล้วพยักหน้าให้เด็กสาว “ข้าเข้าใจแล้ว วันนี้