ข้าจะค้นตำหนักหรูอี้อย่างละเอียด เห็นทีข้าจะรั้งให้เจ้ารับมื้อเย็นด้วยกันไม่ได้แล้วละ”
เด็กสาวโบกมือ “ไม่จำเป็นต้องยุ่งยากเช่นนั้นหรอกเพคะ อีกเดี๋ยวพระสนมนำยาพิษที่ค้นได้มาจากตงเยี่ยให้หม่อมฉัน แล้วให้คนสองคนส่งข้าออกจากตำหนักไปก็ใช้ได้แล้ว หม่อมฉันจะปรุงยาถอนพิษให้พระสนมที่บ้าน เมื่อเสร็จสิ้นแล้วจะมาพบพระสนมอีกครั้งเพคะ”
เมิ่งเสวียนหลิงคลายใจลงมาก พลางยื่นมือไปจับมือไป๋จื่อไว้ บนใบหน้าของนางในยามนี้ไม่มีความห่างเหินเช่นตอนแรก กลับมีความสนิทสนมและไว้ใจขึ้นมาแทนที่อยู่บ้าง “ลำบากเจ้าแล้ว หากข้าให้กำเนิดโอรสแก่ฮ่องเต้ได้ ข้าจะต้องขอบคุณเจ้าอย่างดีแน่นอน”
ไป๋จื่อยิ้มจาง “หม่อมฉันควรขอบพระทัยพระสนมก่อน เพราะพระสนมช่วยหม่อมฉัน หม่อมฉันช่วยพระสนมตอบแทน ต่างคนต่างช่วยเหลือกัน ไม่จำเป็นต้องเอ่ยคำว่าขอบคุณหรอกเพคะ!”
ฝ่ายเมิ่งเสวียนหลิงพยักหน้า ไม่ได้พูดอะไรมากอีก ได้สนทนากับคนที่ฉลาดเฉลียวเช่นนี้ ช่างประหยัดแรงได้ดียิ่งนัก
หลังจากนั่งไปได้ครู่หนึ่ง ชิวอิ๋งก็มอบสิ่งของที่ค้นได้จากที่พักของตงเยี่ยให้ไป๋จื่อ หลังจากเด็กสาวเก็บมันให้ดีแล้ว ก็ตามขันทีสองคนออกจากตำหนักไป
ครั้นไป๋จื่อออกไป ตำหนักหรูอี้ก็ปิดป