ตอนที่ 755 กับดักชิ่งอัน (5)
ซูฉุนโบกมือ “ไยต้องรีบร้อนตรวจชีพจรด้วยเล่า อีกเดี๋ยวค่อยตรวจก็ได้ ไม่ค่อยมีแขกมาเยี่ยมเยือนข้าที่ตำหนักชิงอันแห่งนี้นานแล้ว วันนี้ได้พบเจ้าถือว่าเป็นชะตาฟ้าลิขิต อยู่คุ ยเล่นเป็นเพื่อนข้าเถอะ!”
ฮองเฮาพูดเช่นนี้ แล้วเด็กสาวเช่นไป๋จื่อจะพูดอะไรได้
ไป๋จื่อนั่งลง ก่อนที่นางกำนัลผู้นั้นจะยกชาเข้ามาให้ นางยิ้มพลางเอ่ยว่า “นี่เป็นชาต้าหงเผา[1]ที่ฮองเฮาโปรดปรานเป็นที่สุด แม่นางลองชิมดูนะเจ้าคะ”
หลังจากนางกำนัลวางชาลง ก็มีนางกำนัลอีกคนหนึ่งยกขนมสองถาดเข้ามา ถาดหนึ่งเป็นขนมโก๋ที่งดงามประณีต อีกจานหนึ่งเป็นซิ่งเริ่นซู[2] มองดูแล้วน่าอร่อยยิ่งนัก
ครั้นนางกำนัลวางขนมลง นางก็เอ่ยพร้อมรอยยิ้มว่า “นี่เป็นขนมที่ฮองเฮาลงมือทำด้วยตนเอง แม่นางต้องชิมดูนะเจ้าคะ”
กลิ่นของขนมโก๋เบาบางมาก แทบจะไม่ได้กลิ่นของมันของด้วยซ้ำ แต่กลิ่นหอมของซิ่งเริ่นซูกลับเข้มข้นมาก ได้กลิ่นกรอบและหอมมาจากในนั้นได้เลยทีเดียว
แน่นอนว่ายังมีกลิ่นที่ไม่ควรปรากฏอยู่ในนั้นด้วย หากไม่ใช่เพราะไป๋จื่อเชี่ยวชาญด้านสมุนไพร เมื่อกลิ่นนี้ปะปนอยู่ในซิ่งเริ่นซูแล้ว ง่ายนักที่คนทั่วไปจะมองข้ามมันไป
นางยกชาต้าหงเผาขึ้น
