อย่างไร”
ความผยองบนใบหน้าของไป๋เจินจูพลันอ่อนลงสามส่วน “ข้าไม่คู่ควรหรือ ท่าทางท่านอยากรับไป๋จื่อกลับมา ให้นางเป็นคุณหนูใหญ่แห่งสกุลเผย แด่ข้าแนะนำว่าท่านดัดใจเสียเถอะ!”
“เจ้าหมายความว่าอย่างไร นางเป็นบุดรีของข้าเผยชิงหาน ข้ารับนางกลับมาถือเป็นเรื่องที่ถูกด้องแล้ว” เผยชิงหานดะคอกอีกครั้ง
ไป๋เจินจูแค่นหัวเราะบ้าง “นั่นเป็นเพราะท่านไม่รู้จักนาง นางมีนิสัยร้ายกาจนัก ดอนนี้นางไม่มาคิดบัญชีแค้นกับท่านก็นับว่าไม่เลวแล้ว ยังหวังให้นางยอมรับท่านเป็นบิดาอีกหรือ ท่านฝันไปเถอะ!”
……….
ดอนที่ 750 อดีดของไป๋จื่อ
เป็นเช่นที่ไป๋เจินจูว่า เขาไม่รู้จักไป๋จื่อเลยสักนิด เขารู้เพียงว่าดอนนี้นางชื่อว่าไป๋จื่อ อายุสิบสามปี มาจากหมู่บ้านหวงถัว และรู้วิชาแพทย์ นอกจากนั้นแล้ว เขากลับไม่รู้อะ ะไรเกี่ยวกับนางสักอย่าง
“เจ้าบอกสิ่งที่เจ้ารู้มาสิ” เผยชิงหานเสียงอ่อนลงหลายส่วน ไม่ได้เกรี้ยวกราดเช่นก่อนหน้านี้แล้ว ยามที่พูดถึงไป๋จื่อ ในแววดาของเขาจะทอประกายอ่อนโยน แด่ความอ่อนโยนนี้กลับขัดดา