ขตบนเส้นทางนี้เตรียมการต้อนรับ สถานพักม้าก็แต่งตั้งใหม่ทั้งหมด ในฐานะที่เป็นเจ้าเมือง ย่อมต้องมีจิตใจจดจ่ออยู่กับทิศทางของกลุ่มทูตตลอดเวลา พูดอีกอย่างก็คือไม่ควรไม่รู้ว ว่าสถานพักม้าเกิดเรื่อง”
“ไปดูที่จินหยางก่อน พวกเราล่วงหน้าไปที่นั่น ส่วนทหารที่เหลือค่อยไปอีกสองวันให้หลัง”
โจวกังเข้าใจในทันที ถึงอย่างไรเขาก็รับใช้หูเฟิงมาเนิ่นนาน เพียงหูเฟิงเอ่ยปาก เขาก็เดาได้แล้วว่าชายหนุ่มกำลังคิดอะไรอยู่
หลังจากหนึ่งชั่วยามให้หลัง หูเฟิงและโจวกังสวมเสื้อผ้าธรรมดา เดินทางด้วยถนนเล็กๆ เมื่อเข้าใกล้จินหยางแล้ว พวกเขาถึงจะเดินทางบนถนนหลวง
สถานพักม้าของเมืองชิงหยางมีอยู่สองแห่ง แห่งหนึ่งตั้งอยู่นอกเมือง มีไว้เพื่อให้ทหารลาดตระเวนกะกลางคืนพักเท้าชั่วคราว อีกแห่งหนึ่งตั้งอยู่ในเมือง เหมือนกับโรงเตี๊ยมอย่างไรอย่ างนั้น เพียงแต่ใหญ่โตกว่าโรงเตี๊ยมทั่วไปเท่านั้นเอง การแต่งกายของผู้ดูแลและพนักงานของสถานพักม้าล้วนมีกฎเกณฑ์ชัดเจน พวกเขาล้วนเป็นคนที่