ๆ ก็มีเสียงลงบันไดตึกตักดังลงมาจากด้านบน โชคดีที่พวกเขาสองคนเป็นบุรุษ อีกทั้งตอนนี้ยังเป็นเวลากลางวันแสกๆ หากเปลี่ยนเป็นส สตรีสองคนยืนอยู่ท่ามกลางกองคนตาย ได้ยินเสียงเช่นนี้ดังขึ้นกะทันหันคงจะต้องกรีดร้องเสียงหลงอย่างแน่นอน
เงาร่างสีขาวสายหนึ่งเลี้ยวตรงมุมบันได สายตาสบเข้ากับสองคนที่ยืนอยู่เบื้องล่าง นางเป็นสตรีนางหนึ่ง หลังจากเห็นพวกเขาแล้ว นางก็พลันมีสีหน้าประหวั่นพรั่นพรึง หมุนกายเตรียมว วิ่งขึ้นบันไดไปอีกครั้ง
โจวกังอยากตามไป ทว่าหูเฟิงห้ามเขาไว้ ชายหนุ่มส่ายหน้าทว่าไม่ได้พูดอะไร เพียงดึงโจวกังให้ถอยออกไปเท่านั้น
“ท่านอ๋อง พวกเราไม่ตามไปหรือขอรับ” โจวกังถามเสียงเบา
“แม่นางผู้นั้นถูกส่งมาล่อพวกเราชัดๆ บันไดนั่นจะต้องมีอะไรแน่ๆ พวกเราเปลี่ยนเส้นทาง ดูว่าพวกเขาวางกับดักอะไรไว้ดีกว่า” หูเฟิงว่า
โจวกังเข้าใจในทันที ครั้นตรองดูอย่างละเอียดแล้วก็เป็นเช่นนั้น พวกเขาถีบประตูเสียงดังมาก แม่นางผู้นั้นไม่เห็นปรากฏตัวออกมาตั้งแต่แรก กลับรอพวกเขามาถึงตรงนี้แล้วค่อยออกมา ชั
