ดเจนว่าเป็นการล่อพวกเขาให้ตามไป หากไม่ใช่เพราะจิ้นอ๋องคิดอ่านรอบคอบ เขาคงต้องตายอยู่ที่นี่เป็นแน่แท้
หูเฟิงนำโจวกังเดินไปถึงด้านหน้ากองศพในลาน เอ่ยว่า “หน้าต่างบนนั้นพังเสียหาย พวกเราขึ้นไปจากตรงนี้เถอะ”
ครั้นพูดจบ หูเฟิงก็ดีดตัวกระโดดขึ้น พุ่งตัวเข้าไปในหน้าต่างบานนั้น
โจวกังตามไปติดๆ หลังจากลอดหน้าต่างเข้าไปแล้ว เขากลิ้งบนพื้นครั้งหนึ่ง คิดไม่ถึงเลยว่าจะหยุดอยู่ในอ้อมอกของศพหนึ่งพอดี เขาเอ่ยในใจว่าแย่แล้ว ก่อนจะรีบลุกขึ้นปัดผุ่นบน ร่างกาย
เงาร่างสีขาวกำลังยืนมองลงไปข้างล่างจากปากบันไดด้านหนึ่ง นางพลันได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวของพวกเขา เมื่อหมุนกายกลับมากลับเห็นสองคนที่นางเห็นอยู่ข้างล่างเมื่อครู่ บัดนี้ ยืนอยู่ที่ปลายทางเดินแล้วเรียบร้อย
“แม่นาง เหตุใดถึงล่อพวกข้ามาที่นี่” หูเฟิงถาม
สตรีนางนั้นหน้าซีดขาว ร่างกายถอยหลังอย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งถอยไปถึงมุมกำแพง
โจวกังหมายจะเข้าไปจับนางไว้ ทว่าหูเฟิงห้ามเขาไว้อีกครั้ง “อย่าเข้าไป สต
