ามาในเรือน นางจับชีพจรให้อีกฝ่ายก่อนเป็นอันดับแรก ชีพจรถี่กระชั้นดังคาด ลมหายใจแทบจะเหมือนกับหอบ มีอาการไข้ขึ้น ดวงตาลึก โหล พวงแก้มเหลืองตอบ เป็นลักษณะอาการของโรคเบาหวานตามแบบฉบับ
นางเรียกสาวใช้ที่คอยปรนนิบัติฮูหยินเมิ่งมาถามความ ส่วนใหญ่ที่ถามล้วนเป็นเรื่องส่วนตัว สาวใช้รู้ว่าฮูหยินป่วยหนักจึงไม่สนใจอย่างอื่นแล้ว นางถามมาก็ตอบไป และเป็นเช่นที่ไป๋จื่อ อคิดไว้ ฮูหยินเมิ่งเป็นโรคเบาหวานจริงๆ
ดูจากอาการในตอนนี้แล้ว น่าจะเป็นโรคเบาหวานชนิดที่สอง[1] สถานการณ์ไม่นับว่าย่ำแย่ อย่างน้อยก็ดีกว่าโรคเบาหวานชนิดที่หนึ่ง[2]มาก
นางสั่งสาวใช้ทันที “ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ให้ฮูหยินงดของหวาน ดื่มน้ำให้มาก จำไว้ให้ดี ต้องดื่มน้ำให้มาก และน้ำนั้นต้องไม่ใช่น้ำชา เป็นน้ำสะอาดทั่วไป ไม่ต้องเติมอะไรลงไ ไปในน้ำทั้งนั้น”
สาวใช้หลายคนมองหน้ากันไปมา ในใจคิดว่านี่เป็นการรักษาโรคแบบใดกัน ไม่ต้องกินยา ดื่มแต่น้ำแล้วจะมีประโยชน์อะไร
“พวกเจ้าอย่าเพิ่งต่อต้านข้า นี่เป็นเพียงขั้นแรกเท่านั้น ข้าย่อมจัดยาให้อยู่แล้ว แต่จำคำของข้าไว้ หากข้าไม่อนุญาต อย่าให้ฮูหยินกินของหวานเด็ดขาด ต่อให้ฮูหยินฟื้นขึ้นมาแล ล้วร้องว่าอยากกินของหวาน
