ักษาชีวิตไว้ได้ชั่วคราว แต่ถึงแม้จะรอดตายมาได้ โรคนี้ก็กัดกินร่างกายของเขาไปจนสิ้น จะทนได้นานเพียงใดขึ้นอยู่กับโชคชะตาแล้ว” หมอหลวงจางว่า
เมิ่งหนานยืนฟังอยู่ข้างๆ มาโดยตลอด ยิ่งฟังก็ยิ่งแปลกใจ เขารีบเอ่ยขึ้น “จะเป็นไปได้อย่างไร แม่ของข้าแข็งแรงมาแต่ไหนแต่ไร ก่อนที่จะมีอาการก็ไม่มีอะไรผิดปกติ เจ้าจะบอกว่านางป่วยห หนักได้อย่างไร คงไม่ได้วินิจฉัยผิดหรอกกระมัง”
หากเป็นคนอื่นพูดเช่นนี้ หมอหลวงจางต้องถกแขนเสื้อเข้าไปหาเรื่องแน่ ทว่าครอบครัวของเขามีคนเป็นโรคนี้เช่นกัน จึงเข้าใจความรู้สึกของเมิ่งหนานในขณะนี้อย่างยิ่ง เขาตอบอย่างอดทน นว่า “คุณชายเมิ่ง โรคนี้ไม่ได้เพิ่งเกิดขึ้นในหนึ่งหรือสองวัน แต่เกิดขึ้นมานานมากแล้วแน่นอน เพียงแต่พวกเจ้าไม่รู้เท่านั้นเอง ส่วนฮูหยินเมิ่งเองก็ไม่ได้ใส่ใจกับมันนัก จึงพลาด ดจังหวะที่ดีที่สุดในการรักษาไป หากพบโรคนี้ตั้งแต่เนิ่นๆ ใช้ยารักษาเร็วกว่านี้ นางคงไม่มีทางเป็นถึงขั้นนี้เช่นกัน”
เมิ่งหนานส่ายหน้า “ไม่ เป็นไ
