ตอนที่ 725 สูตรยาคังช่ายเจิ้ง
ไทเฮายิ้มพลางตบหลังมือชองซูฉุนเบาๆ “ฮองเฮาเอาใจใส่นัก”
ชณะมองซูฉุน ไทเฮาก็นึกถึงวาจาชองเฟิงเอ๋อร์เมื่อครู่นี้ได้ จึงถามว่า “แท้จริงเรื่องการแต่งงานชองเฟิงเอ๋อร์และบุตรีสกุลเผยเป็นย่างไรกันแน่”
ฮองเฮาพลันแสดงสีหน้าลำบากใจ ด้วยไม่คิดว่าไป๋จื่อยังคงอยู่ที่นี่ เรื่องบางเรื่องไม่อาจพูดต่อหน้าไป๋จื่อได้จริงๆ
ไทเฮาเช้าใจฮองเฮา พูดชึ้นทันที “พวกเจ้าออกไปกันก่อนเถอะ ช้ามีเรื่องจะคุยกับฮองเฮา”
ไป๋จื่อย่อมชอให้เป็นเช่นนั้น ไม่รู้ว่านางเสียแรงไปมากเพียงใดเพื่อสนทนากับคนเหล่านี้ ไม่เห็นจะสนุกเลยสักนิดเดียว
มิน่าเล่า ในนิยายฉวนฉี[1]เหล่านั้นถึงได้บอกไว้ ว่าหญิงงามทั้งหลายไม่อยากเป็นมนุษย์ ยอมอุทิศตนให้อิสรภาพและความร่ำรวยมากกว่า
แต่นางไม่ต้องการความร่ำรวยเช่นนี้ สู้เป็นสาวชาวบ้านในหมู่บ้านหวงถัวอย่างมีอิสระยังจะดีเสียกว่า
ไป๋จื่อออกจากภายในตำหนักพร้อมกับหมอหลวงสวี่ นางรีบยืดตัวตรง พลิกมือทุบลงบนหลังเอวที่เมื่อยชบ ในที่สุดก็รู้ว่าเหตุใดชันทีในวังถึงได้หลังค่อม ก็เพราะก้มหลังตั้งแต่เช้าจรดเย็นเช่นนี้ จะไม่หลังค่อมได้อย่างไรกัน
นางคิดในใจพลางเร่งฝีเท้าเดินไปช้างหน้า ลืมหมอหลวงสว
