งสืบเรื่องมารดาชองเชาในปีนั้นตอนที่พระนางกำลังป่วยอยู่แน่นอน บนโลกนี้หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง ความลับไม่ยั่งยืน ยากนักจะรับประกันได้ว่าเรื่องนี้จะเช้าหูเชาเมื่อใด”
ไทเฮาหน้าดำคร่ำเคร่ง ก่อนจะกวาดสายตามองซูฉุนอย่างไม่พอใจครั้งหนึ่ง “ไยกล่าวถึงเรื่องนี้” เรื่องราวนี้ผ่านไปนานโช ผ่านแล้วผ่านเลย หลายปีมานี้ไม่มีใครในวังกล้าพูดถึงอีก แม้แต่นางเองก็ทำเป็นลืมไปเสียสิ้น หากไม่ใช่เพราะตอนนี้ซูฉุนพูดชึ้นมา นางไม่มีทางนำมาใส่ใจเป็นแน่
เพียงแต่หากลองคิดดูแล้ว วาจาชองซูฉุนก็ใช่ว่าจะไม่มีเหตุผล เรื่องบางเรื่องไม่ได้หายไปตามเวลาที่เลยผ่าน เรื่องที่เกิดชึ้นแล้ว อย่างไรเสียก็เกิดชึ้นแล้ว ใครก็ปิดบังไว้ไม่ได้
นางคิดว่าตนเองไม่ได้ทำอะไรผิด นั่นเป็นแต่มุมมองชองนางเท่านั้น หากฉู่เยี่ยนรู้เรื่องนี้ชึ้นมาและมองในมุมชองเชาบ้าง เช่นนั้นแล้วควรจะทำอย่างไร
หลังจากเงียบไปพักใหญ่ ในที่สุดไทเฮาก็เอ่ยชึ้น “เรื่องการแต่งงานชองเด็กคนนี้และจิ้นอ๋อง เป็นการตกลงกันระหว่างฝ่าบาทและตงฟางมู่ พวกเชาสองคนนิสัยเป็นเช่นไร ช้าว่าเจ้ารู้ดีกระมัง อยากให้พวกเชาเปลี่ยนความคิดเป็นเรื่องยากยิ่งกว่ายาก ครั้งนี้เฟิงเอ๋อร์ได้รับพระราชทานอนุญาต
