จากฝ่าบาทอย่างง่ายดาย นั่นเป็นเพราะฝ่าบาทรู้อยู่แล้วว่าคุณหนูเผยผู้นั้นเป็นตัวปลอม ไม่เช่นนั้นด้วยนิสัยชองฝ่าบาทแล้ว พระองค์จะอนุญาตได้อย่างไร”
ฮองเฮาพยักหน้าเห็นด้วย “เสด็จแม่พูดถูกต้อง ทว่าเรื่องราวกลายเป็นเช่นนี้ไปเสียแล้ว หม่อมฉันเองก็ไม่มีความคิดดีๆ เช่นกัน ถึงได้มาปรึกษากับเสด็จแม่เพคะ”
ไทเฮาคิดดู ก่อนจะกล่าวว่า “จะเกี่ยวดองกับตงฟางมู่นั้น จะว่ายากก็ยาก จะว่าง่ายก็ง่าย ตงฟางมู่มีหลานสาวเพียงคนเดียว เชาต้องรักและเอ็นดูนางมากแน่นอน หากเด็กคนนี้ไม่ยอมแต่งให้จิ้นอ๋อง แต่เลือกแต่งให้เฟิงเอ๋อร์เสียเอง ตาอย่างตงฟางมู่จะปฏิเสธได้อย่างไร”
ฮองเฮาพลันใจชื้น ไทเฮาคิดเช่นเดียวกับตน พระนางเคยใช้แผนการนี้ไปแล้วครั้งหนึ่ง แม้จะเล็กน้อย ทว่าก็ได้ผลดีไม่หยอก
ใช้แผนการเดิมซ้ำอีกครั้ง นางจึงมีความมั่นใจอย่างมาก
“หม่อมฉันเช้าใจแล้วเพคะ ถึงตอนนี้เสด็จแม่ได้โปรดช่วยหม่อมฉันกับเฟิงเอ๋อร์ด้วย!”
ไทเฮาพยักหน้า “ตกลง ช้าจะคิดดูว่าควรทำอย่างไร สองวันนี้เจ้าให้เฟิงเอ๋อร์มาที่นี่บ่อยๆ ช้ารู้สึกว่าเด็กสาวคนนี้ร้ายกาจทีเดียว แตกต่างจากเด็กสาวในวัยเดียวกันนัก ทว่าก็ไม่ได้รับมือยากเท่าไร”
ซูฉุนคิดในใจ ‘ต่อให้รับมือยาก สุดท้ายก็เป็นเพีย
