เอ๋อร์ แล้วกล่าวด้วยเสียงอันอ่อนโยน “หว่านเอ๋อร์ เจ้าไม่ต้องสนใจความรู้สึกของข้า หากเจ้าอยากพบเขาก็พบเถอะ”
ตงฟางหว่านเอ๋อร์วางช้อนตักน้ำแกงในมือลง จากนั้นก็รับผ้าที่สาวใช้ยื่นให้มาเช็ดปาก แล้วถึงยิ้มจางๆ “ท่านพ่อ ข้าบอกแล้วว่าจะหย่า นั่นหมายความว่าข้าต้องการตัดความสัมพันธ์กั บเขา เรื่องของเขาไม่เกี่ยวข้องกับข้าอีก ไยข้าต้องพบเขาอีกด้วยเล่า”
“เจ้าไม่อยากถามเขาหรือ ว่าเหตุใดเขาถึงทำเช่นนั้น” ตงฟางมู่ถาม
นางยิ้มจางเช่นเดิม “สักวันต้องมีโอกาสถามเจ้าค่ะ แต่ไม่ใช่ตอนนี้ หลังจากหย่ากันแล้วย่อมได้พบกันอีก ถึงตอนนั้นค่อยถามก็ยังไม่สาย”
ตงฟางมู่เข้าใจในทันที ที่แท้นางก็คิดเช่นนี้นี่เอง นับว่าดีแล้วกระมัง
จ้าวหลานเห็นบรรยากาศไม่ค่อยดี จึงรีบเปลี่ยนประเด็น เอ่ยถามตงฟางมู่ขึ้นมา “จื่อเอ๋อร์เป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ นางชินกับการอยู่ในวังหรือยัง”
ตงฟางมู่ส่ายหน้า “วันนี้เผยชิงหานมาที่นี่ ข้าจึงอยู่ในจวนทั้งวัน ไม่ได้เข้าวังไปสอบถาม พรุ่งนี้เช้าข้าจะเข้าวังไปดูนางสักหน่อย หากไม่คุ้นชินกับการอยู่ในวัง ข้าจะรับนางกล
