้ว อีกนานหรือไม่กว่าจะฟื้น”
เด็กสาวส่ายหน้า “ตอนนี้ยังบอกไม่ได้ ยานี้ไม่ใช่ยาวิเศษอะไร เพียงแค่รักษาอาการของพระนางในเวลานี้เท่านั้น แท้จริงแล้วจะเป็นเช่นไร ยังต้องดูอาการหลังจากฟื้นขึ้นมาแล้ว แต่ด ดูจากสถานการณ์ในตอนนี้ พระนางพ้นขีดอันตรายแล้ว”
เมื่อได้ยินดังนั้น หูก็เฟิงพยักหน้า ไม่ได้พูดอะไรมากอีก
ไป๋จื่อเหล่มองหมอหลวงสวี่ที่อยู่ข้างๆ “หมอหลวงสวี่จ้องมองขวดยาในมือของข้าอยู่ตลอด ท่านอยากจะดูหรือไม่เจ้าคะ”
หมอหลวงสวี่พลันมีสีหน้าเก้อเขิน ใบหน้าแดงไปหมด “หากได้ดูสักครั้ง ข้าจะขอบคุณเจ้ามาก!”
“ไม่ต้องเกรงใจหรอกเจ้าค่ะ พวกเราเป็นหมอเหมือนกัน มีแค่การปรึกษาเรื่องโรคต่างๆ กับหมอคนอื่นเท่านั้น ถึงจะเป็นหัวใจสำคัญเรียนวิชาแพทย์” ไป๋จื่อยิ้ม