ดมนอยู่เป็นระลอก หลังจากเห็นสตรีชั่วร้ายสองคนถูกพาตัวไปแล้ว ของเหลวมีกลิ่นคาวในลำคอก็พลันเอ่อขึ้นมา เขากระอักเลือดออมาคำหนึ่ง ก่อนที่ร่างกายจะอ่อนแรงและล้มลงบนเตียงไป
…
ไป๋เจินจูกำลังลองชุดใหม่อยูที่เรือนหลาน นางไม่รู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นในเรือนของเผยชิงหานสักนิด และกำลังคิดว่าควรจะไปอวยพรปีใหม่เผยชิงหานและเซียงอี๋เหนียง นี่เป็นครั้งแรกที่นางจะได้อวยพรปีใหม่ให้ทั้งสองคน พวกเขาน่าจะมอบอั่งเป่าซองใหญ่ให้นางกระมัง
นางฝันหวานพลางสวมเสื้อผ้าชุดใหม่จนเสร็จสิ้น ครั้นเตรียมจะออกไปข้างนอก สาวใช้คนหนึ่งก็รีบร้อนเข้ามาในเรือน เอ่ยกับนางว่า “คุณหนูใหญ่ แย่แล้วเจ้าค่ะ เกิดเรื่องใหญ่แล้ว”
ไป๋เจินจูมุ่นคิ้ว มองตาขวางใส่สาวใช้นางนั้นโดยพลัน นางเอ่ยด้วยโทสะว่า “วันนี้เป็นวันปีใหม่ เจ้าพูดถึงเรื่องไม่ดีได้อย่างไร”
สาวใช้หดคอ ไม่กล้าส่งเสียงอีก
ครั้นเห็นท่าทางของอีกฝ่าย ไป๋เจินจูก็เกิดลำพองใจ ตั้งแต่ออกจากหมู่บ้านหวงถัวมาอยู่ที่จวนโหวในเมืองหลวง จากความยากขนข้นแค้นในวันวาน สู่ความสูงส่งจนทำให้คนหวั่นเกรง การเปลี่ยนผันทางฐานะนี้ทำให้นางยิ่งชอบชีวิตที่นี่ สามารถกินอาหารอย่างสิ้นเปลืองได้ สามารถสวมเสื้
