อผ้าตัดใหม่ได้ทุกวัน สามารถต่อว่าข้ารับใช้ได้ตามใจชอบ อีกทั้งยังได้รับการปฏิบัติราวกับเป็นจันทราท่ามกลางหมู่ดาวอีกด้วย
สิ่งเหล่านี้เคยเป็นความฝันของนางทั้งสิ้น เป็นความฝันที่นางคิดว่าทั้งชีวิตนี้คงไม่มีทางจะได้มา
นางจับจ้องไปยังสาวใช้ที่กำลังหดคอด้วยความกลัวเกรง ก่อนจะเอ่ยเสียงเย็นว่า “เกิดอะไรขึ้น เจ้าถึงได้ตกอกตกใจเช่นนี้”
สาวใช้รีบกล่าว “คุณหนูใหญ่ บ่าวเพิ่งมาจากเรือนซื่อหรง ได้ยินข้ารับใช้ในนั้นบอกว่าเมื่อวานท่านโหวถูกคนแบกกลับมาจากในวัง ครั้นตื่นขึ้นก็เรียกเซียงอี๋เหนียงไปถามความทันที หลังจากนั้นก็สั่งให้คนขังเซียงอี๋เหนียงไว้ที่โรงฟืน ตอนนี้ท่านโหวโมโหจนสลบไปแล้ว จนถึงตอนนี้ยังไม่ฟื้นเลยเจ้าค่ะ”
“อะไรนะ?” ไป๋เจินจูหน้าเปลี่ยนสี พลันลนลานทำตัวไม่ถูกขึ้นมาในทันใด ฮูหยินเซียงถูกนำตัวไปขังไว้ในโรงฟืน ส่วนเผยชิงหานโมโจนสลบไป นี่ต้องเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นแน่นอน!
เรื่องใหญ่นี้จะเกี่ยวข้องกับนางหรือไม่
ความคิดอวยพรปีใหม่มลายหายไปโดยพลัน นางเอ่ยกับสาวใช้ที่มาส่งสารว่า “เจ้ารีบไปสืบดู ว่าแท้จริงแล้วเหตุใดฮูหยินเซียงถึงถูกลงโทษ เร็วเข้า!”
เมื่อสาวใช้ออกไปแล้ว ไป๋เจินจูก็เดินวนเวียนอยู่ในเรือน
