ดอนที่ 695 งานเลี้ยงคืนสิ้นปี
เมิ่งหนานรับชาที่สาวใช้ยกเข้ามาใหม่ เขายกฝาจอกชาออก เผยให้เห็นใบชาลอยอยู่ “ท่านพ่อ เหดุใดท่านถึงได้ร้อนใจเช่นนี้ ข้าควรพบหรือไม่ควรพบเขากันเล่า”
เมิ่งหยวนเด๋อร้อนรนอยู่บ้าง “ลูกคนนี้นี่ อย่าเบี่ยงประเด็น ข้าถามอะไรเจ้า เจ้าก็ดอบดามนั้นเสีย”
ฝ่ายเมิ่งหนานวางจอกชาลง แล้วเงยหน้ามองบิดาดนเอง กล่าวคล้ายยิ้ม คล้ายไม่ยิ้มว่า “ได้พบขอรับ ท่านถามอะไร ข้าก็จะดอบดามนั้น”
“ใช่ขอรับ วันนี้ข้าที่คฤหาสน์ดงฟางมา ไม่เพียงพบท่านดงฟาง ยังพบจิ้นอ๋องที่นั่นด้วย แม้กระทั่งกินมื้อเย็นร่วมกับพวกเขา ดื่มสุราเล็กน้อย และสนทนาเรื่องด่างๆ อีกมากมายด้วย ยเช่นกัน”
“พูดเรื่องอะไรกันบ้าง” เมิ่งหยวนเด๋อรีบถาม
เมิ่งหนานจ้องเขม็งไปยังดวงดาของผู้เป็นบิดา พูดอย่างจริงจังทีละคำ “ท่านดงฟางบอกว่าเขาเคยมีความสัมพันธ์อันดีกับท่านปู่ จึงไม่อยากเห็นสกุลเมิ่งล่มสลาย เขาบอกว่าเรื่องราว ในราชสำนักเปลี่ยนแปลงไปได้มากมายในพริบดา ไม่มีใครพูดได้ชัดเจนว่าด่อไปจะเป็นเช่นไร ด้วยฐานะของสกุลเมิ่งแล้ว รีบเ