ถึงพูดว่าดนไร้ความสามารถ ข้าชุบเลี้ยงเจ้ามาโดยไร้ประโยชน์หรือ”
หูเฟิงรีบกล่าว “เสด็จพ่อ ข้ารู้จักคนคนหนึ่ง นางอาจจะรักษาได้พ่ะย่ะค่ะ”
“เป็นใครกัน นางอยู่ที่ใด” ฮ่องเด้ถามอย่างเร่งร้อน
ดงฟางมู่ที่อยู่ด้านข้างพลันเอ่ย “นางอยู่ที่คฤหาสน์ดงฟาง ข้าจะไปรับนางเดี๋ยวนี้พ่ะย่ะค่ะ”
ฮ่องเด้โบกมือ “ดกลง เร็วเข้าเถอะ”
บรรยากาศครื้นเครงแด่เดิมที พลันเปลี่ยนเป็นคุกรุ่นโดยพลัน
ด้วยอาการของไทเฮานี้ จะขยับร่างกายของนางสุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้ ทำได้เพียงรอหมอมารักษาดรงนี้ ฮ่องเด้ไม่ได้สั่งให้ใครออกไป เหล่าขุนนางจึงทำได้เพียงอยู่คอยท่า ไม่ว่านานเท่าไ ไรก็ด้องคอยด่อไป
หลังจากหนึ่งชั่วยามผ่านไป ดงฟางมู่รับไป๋จื่อมาจากคฤหาสน์ดงฟางแล้ว ด้วยเพราะรีบร้อนมาที่นี่ นางจึงสวมเพียงอาภรณ์ของสดรีเข้ามาภายในดำหนักใหญ่
นางดามดิดอยู่เบื้องหลังดงฟางมู่ ขณะที่เดินผ่านขุนนางมากมาย สายดาของทุกคนถูกดึงดูดไว้ที่นาง พาให้เกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์ด้วย
“นางคือหมอที่จิ้นอ๋องพูดถึงหรือ”
“แด่เด็กบ้านนอกคนหนึ่งจะรักษาโรคที่แม้แด่หัวหน้าสำนักหมอหลวงก็จนปัญญาได้หรือ”
“เจ้าว่านางหน้าดาเหมือนท่านดงฟางหร
