นั่งลง ความสงสัยในใจเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ จึงถามออกไปเสียเลย “ท่านตงฟาง เหตุใดไป๋จื่อถึงอยู่ที่นี่หรือขอรับ ท่านรู้จักกับนางตั้งแต่เมื่อใด”
“เจ้าหนุ่ม เจ้าไม่รู้สึกว่าไป๋จื่อหน้าตาเหมือนข้าบ้างหรือ” ตงฟางมู่กล่าวอย่างอารมณ์ดี
เมื่อวาจานี้ออกมาจากปากของอีกฝ่าย เมิ่งหนานก็หวนคิดอย่างละเอียด เป็นจริงตามนั้น ดวงตาคู่นั้นของไป๋จื่อเหมือนกับตงฟางมู่ที่อยู่เบื้องหน้ายิ่งนัก
“คนที่รู้เรื่องนี้มีไม่มาก และเพราะเจ้าเป็นผู้มีพระคุณช่วยชีวิตของจื่อเอ๋อร์ ความสัมพันธ์แน่นแฟ้น ข้าถึงได้จะบอกเจ้า”
เมิ่งหนานนั่งหลังตรงแหน็วในทันที ตั้งอกตั้งใจฟัง
ตงฟางมู่เอ่ยว่า “ที่จริงแล้วจื่อเอ๋อร์คือหลานสาวของข้าที่หายตัวไปหลายปี พวกข้าบังเอิญพบกันที่เมืองฉี ตอนนั้นแม่ของนางป่วยหนักมาก นางพบเห็นเข้าพอดี นี่อาจจะเป็นบัญชาสว วรรค์ก็ได้ ทุกอย่างถึงได้พอเหมาะพอเจาะเช่นนี้”
เมิ่งหนานตกใจจนอ้าปากค้าง ลอบเชื่อมโยงเรื่องราวต่างๆ ในใจ ตงฟางมู่มีบุตรีคนหนึ่ง เมื่อสิบกว่าปีก่อนนางแต่งให้กับเผยชิงหานแห่งจวนชางหยวนโหยว ให้กำเนิดบุตรีคนหนึ่ง ทว่
