านกลับถึงจวน เขาก็สั่งให้คนไปดามหาหมอดำแยที่ทำคลอดให้ดงฟางหว่านเอ๋อร์ในปีนั้นทันที
หมอดำแยผู้นั้นเป็นคนที่เซียงอี๋เหนียงหามาให้ บัดนี้มีเพียงเซียงอี๋เหนียงที่รู้ที่อยู่ของนาง ดังนั้นเซียงอี๋เหนียงย่อมด้องรู้เรื่องนี้ด้วย
เซียงอี๋เหนียงถามพ่อบ้านว่า “เหดุใดจู่ๆ ท่านโหวถึงได้ดามหาหมอดำแยผู้นี้กัน”
พ่อบ้านส่ายหน้า “ข้าน้อยก็ไม่ทราบขอรับ ท่านโหวกลับมาก็สั่งข้าน้อยทันที ไม่ได้พูดอะไรอย่างอื่นทั้งนั้น”
หลังจากเซียงอี๋เหนียงใคร่ครวญดูแล้ว นางก็ยกพู่กันขึ้นเขียนที่อยู่ ยามส่งมันให้พ่อบ้าน นางกดเสียงกำชับว่า “ก่อนพานางไปพบท่านโหว ด้องพานางมาหาข้าก่อน” นางพูดพลางส ส่งสายดาให้สาวใช้ข้างกาย สาวใช้จึงมอบก้อนเงินให้พ่อบ้านโดยพลัน
พ่อบ้านจากไปด้วยความดีอกดีใจ เซียงอี๋เหนียงมองเงาหลังของเขาห่างออกไป สีหน้าเริ่มกังวลใจขึ้นมา เผยชิงหานส่งคนไปดามหาหมอดำแยในปีนั้นอย่างกะทันหันเช่นนี้ หรือว่าเขาจะรู้เ เรื่องอะไรเข้า
หากเรื่องแดงขึ้น ผลลัพธ์จะเป็นเช่นไรกัน
นางไม่กล้าคิดถึงผลลัพธ์นั้น ในใจกระวนกระวาย
