ตอนที่ 679 ขวางทางรวย
หลิวซื่อเห็นบุตรชายมีท่าทางเช่นนั้น ก็รีบถามสามีว่า “ต้าเป่าเป็นอะไรไป”
เจ้าใหญ่มองตาขวางใส่บุตรชาย กล่าวอย่างไม่สบอารมณ์เท่าไร “ไร้ค่านัก ไม่มีความกล้าเลยแม้สักนิด แล้วจะทำงานใหญ่อะไรสำเร็จได้”
นางรินสุราจอกหนึ่งให้ต้าเป่า “ต้าเป่า ดื่มสุราระงับความตื่นกลัวสักจอกเถอะ เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ถือว่าไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน เข้าใจหรือไม่”
ไป๋ต้าเป่าเงยหน้าขึ้นดื่มสุรา คล้ายกับรู้สึกดีขึ้นมา เขาพยักหน้าให้มารดา “ข้าเข้าใจแล้ว”
หลิวซื่อถามเจ้าใหญ่อีกว่า “มีใครเห็นเจ้าตอนที่เข้าเมืองมาหรือไม่”
เจ้าใหญ่โบกมือ “ไม่มี ข้ามั่นใจ รถม้าก็เป็นรถที่ข้าเช่ามา ไม่มีใครพบตัวพวกเราแน่นอน”
ครั้นเจ้าใหญ่เพิ่งกล่าวจบ ก็ได้ยินเสียงตะโกนดังมาจากในลานบ้านโดยพลัน “พวกเจ้าเป็นใคร เข้าไปไม่ได้!”
หลิวซื่อกำลังจะออกไปดู แต่กลับเห็นเงาร่างสูงใหญ่สองสายเจ้ามาจากข้างนอก ดวงตาทั้งสองคู่ถลึงมองพวกนางอย่างเย็นชา
“หะ หูเฟิง?” หลิวซื่อมองบุรุษเบื้องหน้าด้วยความตกตะลึง ใบหน้านี้คือหูเฟิงไม่ผิดแน่ ไม่ใช่ว่าเขาไปเป็นทหารหรือไร ไยมาปรากฏตัวอยู่ที่นี่ได้
เจ้าใหญ่ก้าวออกมา ในใจลอบกล่าวว่าแย่แล้ว ก่อนจะรีบส่งสายตาให้ไป๋ต
